REELAWEEJ

Schiphol, verrassing….

2009-04-08T14:10:00.000-07:00

Maandag 6 april om 16:20 geland en Cas zou ons ophalen. Eenmaal buiten staat bijna heel de familie daar, verrassing!! Cas, Therese en Lonneke, mijn pa & ma, Peter en Conny, Marcel, Eva met Myrthe en Toon die allemaal heeeel erg gegroeid zijn ( nichtjes en neefje dan he?!) in die 7 en een halve maand dat we zijn weggeweest. Echt heel erg leuk zo’n warm onthaal. Ze waren vlak voor dat wij er waren nog aangesproken door het tv programma Hello Goodbye maar we waren er te snel om ons nog te filmen. Cas heeft nog wel een foto gemaakt van de presentator van het programma, Joris Linssen samen met Lonneke, dochter van Boukje (zus Geert) zie foto. Met z’n allen nog wat gedronken en daarna naar Helmond gereden waar we nu een paar weken logeren totdat we 1 mei weer in ons appartement kunnen.
Het was een super reis en ik zou zeggen kom eens langs om een bakkie te doen. Dan zijn er meer verhalen, foto’s & filmpjes.

Tja.. dat was het dan. Ik kan maar 1 ding zeggen:

Tot de volgende reis… ha,ha,ha…..

Call from Outa Space

2009-04-08T04:37:00.000-07:00

Deze 2 foto's heeft Cas gemaakt met de webcam toen we vanuit Indonesië aan het skypen waren. Space man!!

Agra, Taj Mahal

2009-04-07T14:01:00.000-07:00

In Agra beetje gerelaxed en door het stadje gewandeld. De volgende ochtend weer om 5:00 op om vervolgens om 6:00 de Taj Mahal te bezoeken. Erg mooi enorm monument Mausoleum dat gebouwd is door keizer Shah Jahan als een herdenking voor zijn vrouw Mumtaz Mahal die stierf bij de bevalling van hun 14de kind. Er is door 20.000 mensen meer dan 20 jaar aan gewerkt. Het is helemaal gemaakt van marmer en echt heel erg mooi om te zien met heel veel ingelegd marmer en fantastische kleuren. Daarna met een riksja door Agra gereden en verschillende andere gebouwen/monumenten bezocht. S’avonds weer terug naar Delhi. De volgende dag was om te shoppen en om 0:00 werden we opgehaald om naar het vliegveld te gaan. Hier konden we eerst nog niet naar binnen omdat er een ‘high alert’ was uitgegeven omdat er 8 Pakistaanse terroristen allen in het bezit een vliegbrevet zich al een paar weken in India bevonden. Scherpe controles maar verder weinig van gemerkt.
Het is allemaal erg snel gegaan en heel erg raar om 2 weken eerder naar huis te vliegen. We konden er maar niet aan wennen. Met Turkish Airways via Istanbul na zo’n 17 uur onderweg geweest te zijn en 1 nachtje slaap overgeslagen, weer geland op Nederlandse bodem in Amsterdam. Heel fijne vlucht vanuit Delhi naar Istanbul. Goede maatschappij en tja.. er is er eentje naar beneden gekomen in A’dam maar ja dat gebeurd zo af en toe een keer. We kregen goed eten, hadden een eigen tv schermpje en keus uit verschillende films en muziek. The best of Duran Duran, the reflex,flex,flex,flex,flex,flexxx!!

Delhi, doen we het of doen we het nie!!

2009-04-05T13:57:00.000-07:00

Met de nachttrein vanuit Varanasi naar Delhi. Eenmaal in Delhi zagen we veel mensen langs het spoor zitten..poepen!! Omdat veel mensen geen huis of toilet hebben wordt er veel in de natuur gepoept om het maar even netjes te zeggen. Er lag een dood paard langs het spoor en nog meer rare toestanden. Welkom in Delhi! Wat een gore stad maar ook hier; ben er 1 dag en je bent er aangewend! Ook hier in India word je net zoals in China,Indonesië en wat andere landen veel op de foto gezet soms stiekem maar ook word er regelmatig gevraagd of je met ze op de foto wilt. Eenmaal meewerken betekent met zeker zo'n 6 familieleden of vrienden omstebeurt op de foto. Blanken vinden ze sowieso interessant maar blond haar is natuurlijk helemaal fantastisch om uren naar te staren, ha,ha. Dit gebeurde dan ook iedere dag maar gewoon niet op letten of vriendelijk lachen.
Ons eerste hostel in Paharganj, de backpackersbuurt van Delhi was wat we pas later zagen erg goor en niks werkte en na 1 dag besloten naar een ander hostel te verhuizen een paar deuren verderop. In Delhi rondgewandeld en Old Delhi bezocht en het rode fort Lal Qila. Vanuit Delhi waren we al plannen aan het maken en besloten een trip te maken via Agra waar de beroemde Taj Mahal staat en door Rajasthan verder door te reizen naar plaatsen als Jaipur, Udaipur en Jaisalmer. Ik wilde erg graag naar Kashmir maar daar was echt geen tijd meer voor. Maar toen…. Mijn internetbankieren werkte in Nepal niet en eenmaal in Delhi werkte alles weer en… het geld was op. Er zit maar 1 ding op 2 weken eerder naar huis dan gepland. Onze volgende trip staat bij deze al vast: India.
Heel goedkoop vliegtickets kunnen kopen van Delhi naar Amsterdam maar eerst nog naar Agra om de Taj Mahal te bezoeken. Treintickets gekocht en de volgende ochtend heel vroeg de trein naar Agra waar we om een uurtje of 10 arriveerde.

Varanasi, ooh gasi

2009-04-02T06:32:00.000-07:00

Eenmaal in Varanasi al snel een leuk hostel gevonden vlakbij de Ganges waar we 3 nachten zijn gebleven. Boven het Guesthouse was een restaurant vanwaar we uitkeken over de Ganges en het Manikarnika Ghat. Dit is de grootste crematieplek voor Hindu’s in Varanasi. Beetje dubbel als je dan zit te eten. Gelukkig geen bbq, ha,ha… Varanasi is dan ook wel een van de bijzonderste plekken op deze aardkloot waar wij als toeristen/reizigers getuige mogen zijn van eeuwenoude Indiase gebruiken en cultuur; het verbranden van overledenen aan de rand van de Ganges, de heilige rivier in India. Mensen komen van ver om hun dierbaren naar Varanasi te brengen en te cremeren om vervolgens hun as uit te strooien in de Ganges. De families die hun dierbaren naar één van de Ghats brengen om het te cremeren moeten eerst door de smalle steegjes van Varanasi lopen om de Ganges te bereiken. Helaas mag je hier niet fotograferen wat voor mij natuurlijk erg jammer was. Het zou erg interessant geweest zijn dit allemaal te registreren. Het is een echte handel dat cremeren en de eigenaar van de Manikarnika Ghat is dan ook stinkend rijk omdat de mensen erg veel moeten betalen om hun dierbaren op deze plek te laten cremeren. Eerst moeten ze hout kopen dat zorgvuldig wordt gewogen en vervolgens duurt het gemiddeld 3 uur voordat een lichaam helemaal verbrand is en dat 24 uur per dag! We hebben even staan kijken en er branden gewoon zo’n 8 lichamen in 1 keer. Wel ieder hun eigen plekje. Even met een stok de persoon omdraaien want het moet niet te lang duren want dan moet je extra betalen!! Het was geen naar gezicht, maar juist een heel natuurlijk proces.
De smalle steegjes Galis lopen door het oude gedeelte van de stad waar ons Guesthouse stond. Een doolhof & voor het eerst deze reis dat we zo nu en dan half verdwaald door deze drukke en smalle steegjes liepen. Er bevind zich geen verkeer alleen motors toeteren regelmatig voorbij. Overal zijn kleine eetstalletjes en winkeltjes waar je water, wc-papier en allerlei prullaria kunt kopen. De koeien zie je overal incl. hun uitwerpselen en je moet goed opletten dat je niet in een verse vlaai gaat staan, bah, stront tussen de tenen!! Afval op straat, intense geuren & kleuren bepalen hier het straatbeeld evenals de velen straathonden die je overal ziet liggen. Regelmatig komt er een familie zingend en biddend voorbij om 1 van hun dierbaren naar de Ganges te dragen ingepakt in stof en als er geen geld is folie op een brancard van Bamboe. Dit speelt zich allemaal af in deze smalle Galis waar er links wordt gekookt en rechts weer iemand naar de Ganges wordt gedragen.
Nog een boottocht gemaakt en bij een opening van een festival beland. Met een hele mooie ceremonie werd dit festival geopend. Verder veel uitleg over de crematies en de mensen die niet gecremeerd mogen worden en die ze verzwaard in de Ganges laten zakken. Meestal vanuit een bootje overboord gegooid. Het zijn o.a. vrouwen die zwanger zijn en mensen die gebeten zijn door een Cobra die niet gecremeerd mogen worden.
Het is de stad van leven & dood waar duizenden mensen zich iedere dag wassen, zwemmen en de plek waar 24 uur per dag mensen worden gecremeerd. Het water van de Ganges is dan ook erg vervuild. 30 rioleringen komen hier uit in de Ganges, dode mensen, waterbuffels enz. en dan toch lekker badderen en zelfs drinken uit deze vreselijk vervuilde rivier. Onze bootgids demonstreerde even dat hij is opgegroeid in Varanasi en het water voor hem heilig is en hij het gewoon kan drinken, aj,aj.. hij nam een slok. Ik denk dat wij overlijden als we dit doen.
Nog een wandeling gemaakt door Varanasi en s’ávonds de nachttrein naar Delhi gepakt. Het openbaar vervoer is erg goed geregeld en de trein naar Delhi was dan ook prima. 19:30 de trein en zo’n 15 uur later kwamen we in Old Delhi aan.

Van Pokhara naar Nepal, weer zo’n geval

2009-03-31T06:16:00.000-07:00

Paar dagen in Pokhara doorgebracht voordat we naar India gingen.
De 3 Amerikanen die we tijdens de trekking telkens tegenkwamen zagen we ook weer voorbij hobbelen in Pokhara. Samen een avondje in de kroeg gezeten wat erg gezellig was.
Bustickets geregeld naar Sunauli, grensplaatje Nepal/India. S’morgens om 6:30 vertrokken. Eind van de ochtend stonden we alweer stil….wegblokkades, nee, hè niet nog een keer. Nu hebben we er echt genoeg van. Nu was het een leider van een studentenorganisatie die vermoord was en de volgende dag begraven zou worden. Na lang wachten in een of ander gehucht werd om 18:00 de weg weer vrijgegeven en om 22:00, ruim 15 uur later eindelijk de grens met India over!! Geert ging nog even onze laatste Nepalese Rupee wisselen voor Indiase Rupee en daar stond ik met de bagage in het donker bij de grens. Er kwam een oudere man met lang haar en een baard naar me toegelopen die eerst om geld vroeg en nadat ik aangaf dat hij niks kreeg vroeg hij “Sex!! Sex, you and me, sex, sex, sex, you want sex?” Gatver, funsaap!! Ouwe freak. “Fuck Off” hielpen gelukkig al snel en na een potje schelden en “don’t touch me, or I will kick your sorry little ass, freak” liep hij door. Welkom in India!!
Eenmaal in Sunauli waren alle hotels vol. Door de wegblokkades was iedereen in Sunauli gestrand en waren er geen bussen meer die dag. Gelukkig mochten we in een restaurant slapen, op de vloer samen met 8 andere gestrande reizigers. Na het eten om een uurtje of 0:00 naar bed en heel moe vielen we al snel in slaap.
De volgende dag om een uur of 6:00 de bus naar Gorakhpur waar we om 8:30 arriveerde en pas om 14:00 de trein naar Varanasi konden nemen. 2 treintickets gekocht voor € 0,50- per stuk (voor 5 uur treinen) en maar wachten. Na ruim 2 uur wachten bedachten we ons en besloten toch maar met de bus te gaan. Bus vertrok meteen en de 2 Russen die ook uit nood in het restaurant hadden geslapen zaten ook in de bus en verder alleen locals waarvan sommige ons erg interessant vonden. Zo ook de man die naast ons kwam zitten. Hij zat praktisch bij Geert op schoot en leunde vervolgens naar voren om mij continue aan te staren. Nu kan ik er om lachen maar toen niet na zo’n korte nacht slaap. Uurtje of 18:00 in Varanasi.

"Even boodschappen doen, ben zo weer terug"

2009-03-26T06:12:00.000-07:00

Humor............

2009-03-26T00:05:00.000-07:00

Naast al het afzien, klimwerk en gevloek was er ook nog tijd voor wat anders...Lachen.
Op een of andere manier (zuurstofgebrek?) zijn we op het idiote idee gekomen vast een carnavals CD voor volgend jaar samen te stellen.
Iedere dag 1 titel bedacht, nu nog de muziek (of niet).
Hier vast de titels en het ontwerphoesje voor de CD die, volgens ons, de carnavals succesjaren van Andre van Duin zal doen herleven.

Annapurna Circuit

2009-03-25T05:53:00.000-07:00

"Daar zijn we weer" Gistermorgen vanuit Jomsom met een klein propellor vliegtuigje teruggevlogen naar Pokhara was heel erg gaaf!!,na 12 dagen trekken door de Himalaya, zonder groep, dragers of gids met z'n 2. Alles zelf geregeld wat overigens erg makkelijk is. Het letterlijke hoogtepunt van de trekking was het bedwingen van de ThorungLa pass op 5416 meter boven zeeniveau (de hoogste bergpass ter wereld), dat is zo'n 609!! meter hoger dan de top van Mont Blanc, de hoogste berg in Europa!!!Hier volgt een kort verslagje van onze dagelijkse belevenissen incl.een quote van de dag.

* Quote van de dag.

Dag 1: Van Pokhara naar Besisahar (716m)

2009-03-25T05:52:00.000-07:00

Vanmorgen om 6:30 vertrokken met de local bus richting Besisahar waar we om 11:30 zouden arriveren. Het was 9:45 en we stonden voor onze eerste roadblock, aaahh,nee niet weer! Nu waren het 2 communistische partijen die onenigheid hadden. Een uur gewacht, doorrijden & zo zou het de hele middag doorgaan. Stukje rijden, roadblock, onderhandelen, wachten en weer doorrijden etc. Na ongeveer 4 roadblocks om 16:00 in Besisahar! Nog een half uurtje lopen naar het centrum omdat onze chauffeur niet meer verder durfde en daar kregen we te horen dat we die dag niet verder konden en dus moesten we overnachten in Besisahar.

* Another Roadblock, Again we're stuck

Dag 2: Van Besisahar (716m) naar Ghermu (1160m)

2009-03-25T05:50:00.001-07:00

Vanwege het oponthoud door de roadblocks zijn we niet in Khudi maar in Bhulbule aan onze trekking begonnen (normaal zo'n 45 min.lopen) Na onze eerste registratie, een controle & stempel in ons trekkingpermit (een pas die je moet kopen voor zo'n 20 euries om door dit gebied te mogen lopen incl. pasfoto's) begonnen aan onze trekking door de Himalaya, oeh, spannend. De eerste dag 15 km gelopen. Wennen aan het lopen met een rugzak en de eerste klimmetjes. s'avonds onze eerste Dal Bhat gegeten (rijst,aardappelcurry, dalsoep (linzen), chapati of papadum (soort pannekoekje) en er zouden er nog velen volgen!

* Ochel, ochel, ochel mmm.. weer een lekkere rochel

Dag 3: Van Ghermu (1160m) naar Tal (1700m)

2009-03-25T05:44:00.000-07:00

Vandaag aan het zwaardere klimwerk begonnen. Onderweg regelmatig opzijstappen voor tegemoetkomende of inhalende pakezels (groepjes van een stuk of 10 ezels die de bergdorpjes bevoorraden van alle dagelijkse behoefte, er rijden hier tenslotte geen auto's of motoren dus alles wordt per 2 of 4 voeter naar boven gesjouwd)Rond het middaguur van een welverdiende lunch genoten. Bah.. er zat een soort kakkerlak in Geert z'n gebakken rijst. Daarna waren vooral de laatste paar uur erg zwaar. Het werd bovendien koud en begon hard te waaien. Maar, de beloning was groot toen we na onze laatste klim in een prachtige vallei arriveerde, hier begon een andere provincie; Manang. In de verte zagen we het dorpje Tal al liggen, onze eindbestemming voor die dag.

* The only way is up!

Dag 4: Van Tal (1700m) naar Danagyu (2285m)

2009-03-25T05:40:00.000-07:00

Vanmorgen na wat boodschappen om 9:00 vertrokken. Geert was door de slechte lunch gisteren aan de diaree geraakt en voelde zich niet lekker. Na mooie uitzichten in de vallei door Siran Tal gelopen. Mooie waterval onderweg (zie je heel veel in het begin van de trekking) Onderweg nog een groep apen gezien. Weet de naam niet meer maar ze hebben een zwarte kop met wit haar eromheen. Ook vandaag weer veel mannen zien werken aan de nieuwe weg van Besisahar naar Chame die aangelegd wordt dwars door de bergen. Jezus, wat een werk.Verder een tweede checkpoint in Dharapani waar we weer moesten registreren. Volgens mij laten ze daar de minderbegaafde van het dorp werken want de hele route maar 1 normaal persoon bij een checkpoint zien werken, o,nee 2 maar liefst, ha,ha. Hele relaxte dag en dat was maar goed ook aangezien ik vanmorgen last had van een blaar die gisteren met blaarpleister, huid en al van mijn hiel geknipt moest worden, kut pleisters!! Vanmiddag ging het gelukkig al veel beter. Hopen dat de blaar zich koest houd en Geert ophoud met schijten, ha,ha,ha.

* Pannekoek, Pannekoek, Pannekoek in je onderbroek.

Dag 5: Van Danagyu (2285m) naar Chame (2670m)

2009-03-25T05:36:00.000-07:00

Vanmorgen wakker geworden met een fantastisch uitzicht op besneeuwde bergtoppen, heel erg mooi.Weinig nieuws deze dag. Mooie vergezichten en een heerlijke wandeling door
een bos met rododendrons. Fijne dag en dus vroeg in Chame. Stadje bekeken en s'avonds onder het genot van wederom een Dal Bhat en een lekker brandend houtkacheltje (dit zou onze laatste zijn deze tocht, brrr..net als een douche, ook dat was onze laatste
douche tot Jomsom) Nog een stukje Europees voetbal gezien op tv. Er stonden wel 5 schotels in de tuin en de hoteleigenaar was duidelijk tv verslaafd. Vanaf deze dag moesten we onze nieuwe North Fakes, muts en handschoenen gaan gebruiken.

* Hey, Ho Let's Go

Dag 6: Van Chame (2670m) naar Pisang (3200m)

2009-03-25T05:28:00.000-07:00

Vandaag een relaxte dag tot we bij Paungi Danda (gigantisch schuine en kale helling) kwamen. Hierna een hele stijle klim naarboven met veel wind waarnaar we weer in een prachtige vallei aankwamen met een meertje en geiten. Aan het eind van de dag veranderde deze liefelijke vallei in een koude & winderige vlakte. Pisang waar we die nacht verbleven was dan ook een koude & winderige plek. s'avonds nog met wat trekkers gekletst, wat wel vaker gebeurd aan het eind van de dag tijdens het avondeten. Je ziet ook telkens dezelfde mensen omdat je dezelfde trekking doet en er zaten erg leuke mensen bij maar ook een hoop verwende Israelies (heel vervelende mensen als die op reis zijn, verwachten een 5-sterren hotel op 4500m!!) Na het eten in onze ijskoude slaapzak gestapt met muts en sokken nog aan, brr...

* "Ik word een beetje gaar van die blaar, wat jij?" Pijn in het hoofd, "aj da's ook niet fijn"

Dag 7: Van Pisang (3200m) naar Manang (3540m)

2009-03-25T05:24:00.000-07:00

Vandaag door heel divers landschap gelopen. Van kale vlaktes tot dichtbeboste gebieden, heerlijk die lucht van dennenbomen. De wind wordt per dag schraler en kouder. Om het half uur worden de lippen ingebalsemd. Mijn (Linda) Purol gebruik is nu geen gewoonte meer maar bittere noodzaak. Zoals bijna iedere dag rond het middaguur bij een theehuis gestopt om van een lekkere warme kop muntthee & een snicker te genieten (hoe hoger je de bergen in gaat hoe duurder ze worden, wat te begrijpen is) s'middags in Manang gearriveerd waar we tot onze grote vreugde een bakkerij met heerlijke appeltaart aantroffen, dat was genieten.

* Zand, kou & wind, weet waar je aan begint

Dag 8: Acclimatiseren in Manang (3540m)

2009-03-25T05:11:00.000-07:00

Vanmorgen heerlijk en rustig ontbeten bij het bakkertje, zoete broodjes & koffie. Sokken en ondergoed gewassen in ijskoud water want de beloofde warme douche bleek een fabeltje. Het water is op deze hoogte & met deze kou echt niet meer warm te krijgen ( ja, koken!!) Daar moest je apart voor betalen, een emmer met heet water. Ondanks deze leugen van de hoteleigenaar waren we wel blij met onze kamer vanwaar we een prachtig uitzicht hadden op de witbesneeuwde Annapurna's. Vandaag ook het ijsmeer bezocht iets buiten Manang. Het is een prachtig helblauw meer (zie foto) dat onderaan een gletsjer ligt. s'middags naar een informatiebijeenkomst over hoogteziekte (AMS) geweest en voor de zekerheid maar pillen gekocht die het acclimatisatieproces versnellen (tot nu toe nergens last van gehad en zou verder ook niet meer gebeuren) Echte berggeiten op het klimmen na dan.

* Koud hè? Wat is het koud hè? Berekoud!

Dag 9: " Van Manang (3540m) naar Yak Kharka (4020m)

2009-03-25T05:03:00.000-07:00

Vanmorgen om 7 uur opgestaan, brr...koud. We schoven de gordijnen open en ja, hoor het had gesneeuwd. Na ons laatste bezoek aan ons bakkertje waar we thee en een lekkere kaasrol hebben gegeten zijn we gaan lopen. Eerst nog even langs het ' safe water station.' Dit is een plek waar je tegen een kleine vergoeding schoon drinkwater kunt bijvullen. Dit is om de vervuiling van alle plastic flessen tegen te gaan, die overigens 3 keer zo duur zijn! Je moet hier trouwens door de hoogte veel meer drinken dan normaal, zeker 3 tot 4 liter per dag, dit halen we natuurlijk nooit! Iets buiten Manang werden we verrast door 5 gieren die vlak boven onze hoofden kwamen overvliegen, prachtig, gigantische beesten. Landschap was weer erg mooi maar het klimwerk wordt door de hoogte wel steeds zwaarder.

* Poepje erbij?

Dag 10: van Yak Kharka (4020m) naar Thorung Pedi (4430m)

2009-03-25T04:52:00.000-07:00

Vanmorgen weer vroeg op en...het sneeuwde!Na een appelpannekoek en thee om ongeveer 9 uur vertrokken. Het waterstation was bevroren dus moesten we voor 140 Rupee(1,40 Euro) een literfles water kopen.Gelukkig was er bij het volgende dorpje ook een waterstation en deze had gelukkig wel water in de aanbieding. Hier dus onze andere lege fles bijgevuld voor 50 Rupee (0,50 Euro). Al direkt zagen we buiten het dorp mijn favoriete dieren van deze hele trip Yaks! We hebben ze in Mongolië & China ook gezien en het zijn echt fantastische beesten! Heerlijk yakkaas,mmm! We liepen door een hele mooie omgeving maar door de koude wind, geen zon, en de sneeuwval van vannacht was het echt heel erg koud.Het bergpaadje was vlak voor Thorung Pedi vernield doordat er verschillende aardverschuivingen hebben plaatsgevonden op deze plek. Eigenlijk best wel gevaarlijk om over dit losliggend gesteente te lopen (kruipen) terwijl aan je, als je naar rechts kijkt, honderd meter beneden je de rivier ziet stromen. Thorung Pedi is eigenlijk niet meer dan twee simpele, Spartaanse hostels die zo tegen de kale,koude bergwand lijken te zijn geplakt.Bomen of struiken zijn hier op deze hoogte niet meer te bekennen.Het is alleen nog steen en sneeuw dat je hier ziet.S'avonds onze laatste Dal Bhat gegeten en daarna ons ijskoude bedje in gekropen.Onze "-15 graden" slaapzakken zijn hier niet meer voldoende dus hebben we nog twee extra dekens gevraagd (en gekregen) en onze kleding die nacht maar aangehouden.

* Er kan nog meer bij....sneeuw dan!

Dag 11: van Thorung Pedi (4430m) via ThorungLa pass (5416m) naar Ranipauwa (3700m)

2009-03-25T04:39:00.000-07:00

Mijn benen (Linda) voelde bij de start al slecht! Nee hè!! Niet vandaag!Geert zijn quote:"pap in de benen, vandaag beter in het peloton blijven hangen". Tja....dat was nu niet mogelijk. Er valt weinig meer te doen dan te lopen, lopen, en lopen....door een flink pak verse sneeuw! Gisteren op weg naar Thorung Pedi was het al aan het sneeuwen en gisterenavond en nacht was er nog wat extra bijgekomen. Mooie plaatjes maar wel pittig lopen en klimmen. Na ruim 5 uur zwoegen, vloeken, 2 theepauzes en nog meer klimmen de pass bereikt, wat een opluchting en blijdschap!!We begonnen op 4430 meter en zijn gestegen naar 5416 meter hoogte!!We zijn erg trots op onszelf dat we dit, zeker na 7 intensieve maanden reizen, deze bergpas zijn overgekomen. Zo blij... Foto's gemaakt en toen begonnen aan de lange weg naar beneden. Het werd een pittige afdaling naar Ranipauwa. Mede door de langzaam smeltende sneeuw op de smalle bergpaadjes was het flink oppassen, zeker langs de smalle richeltjes,.....glibberen en glijden soms! Het was ook echt stijl en je moest je constant tegenhouden om niet te vallen (maar een paar keer gebeurd). Na 5,5 uur dalen bereikte we eindelijk onze bestemming.Moe, maar voldaan hebben we net onze vegaburger en muntthee naar binnen gewerkt. Heerlijk, na al die Dal Bhat!

* Ooh, wa hoog!!

Dag 12: van Ranipauwa (3700m) naar Jomsom (2720m)

2009-03-25T04:31:00.000-07:00

Na het ontbijt om ongeveer 8.15uur vertrokken voor de wandeling naar Jomsom. Mooie afdaling via bergpaadjes en jeeptrack door de plaatsjes Jharkot en Khingar. Voor het eerst sinds ons vertrek zagen we weer auto's en brommers!Vanaf Eklebhatti begon het flink te waaien en eenmaal beneden na een flinke afdaling even gestopt om een welverdiende snicker te nuttigen (gekocht van ons laatste geld!) Daarna via een stormachtig en zanderige rivierbedding richting Jomsom gelopen. Mutsen op,jassen dicht en sjaal voor het gezicht tegen de harde wind en het opwaaiend stof!
Eenmaal in Jomsom aangekomen hebben we ons voor de laatste keer deze trekking laten registreren bij de lokale politiepost.Oei....de ATM deed het niet...klote, geen geld....wat nu? Gelukkig een hotel gevonden waar we met een creditcard konden betalen. Heerlijk, een warme douche en een warme maaltijd.Meteen na aankomst zijn we naar het kantoortje gegaan van de vliegmaatschappij waarbij om ons 'open' ticket te verzilveren in een vlucht voor de volgende morgen richting Pokhara.Eerst was er geen plaats meer, maar....er waren nog drie mensen die hun vlucht niet hadden bevestigd. Of we na 2 uurtjes konden terugkomen? Gelukkig....de drie hadden niets van zich laten horen en wij konden de vrijgekomen plaatsen innemen, Joepie!!Lekker en lang genoten van een warme douche! en moe maar voldaan onder de wol gekropen met de wetenschap dat we morgen de 29 graden tegemoet vliegen.

* Money,Money,Money, ain't it Funny!

Dag 13: Van Jomsom naar Pokhara

2009-03-25T04:25:00.000-07:00

Vanmorgen weer vroeg op en vanuit Jomsom met een klein proppellor vliegtuigje richting Pokhara gevlogen. Binnen een half uur stonden we alweer in Pokhara waar het heerlijk warm is. Even een paar dagen rustig aan en dan naar India! Save the best for last?

Pokhara, permit voor Annapurna!

2009-03-11T03:34:00.000-07:00

Foto onderweg gemaakt van Sauraha naar Bharatpur, Bier uit Breda!!

Gisteren in Pokhara gearriveerd en helaas Holi was zo'n beetje voorbij. Geen water en verf meer voor ons helaas. Vandaag alles geregeld voor onze trekking. Morgenvroeg vertrekken we naar Besishahar waar onze Annapurna Circuit trip gaat beginnen. Vanmiddag permit gekocht die je moet bezitten om de trekking te mogen doen. Verder geen gids of dragers, we doen alles zelf (met de honderden trekkers die we onderweg gaan tegenkomen)We lopen in 13 dagen van Besishahar naar Jomsom vanwaar we met een klein vliegtuigje weer terugvliegen naar Pokhara. Dat wordt genieten!! We hebben de vliegtuigen (propellor) al gezien en dat wordt een mooie vlucht door de bergen, wauw!!Dit is noodzakelijk aangezien we niet langer in Nepal kunnen verblijven (visum verloopt)mede door ons oponthoud in Chitwan NP en de Indiase Ambassade. Gelukkig hadden we dit plan al voordat we gingen en heb je het mooiste van de tocht dan wel gezien incl. de Thorung La Pass op 5416m. Vanaf morgen dus even 2 weken niet bereikbaar.

Tot Later, Liefs, Geert & Linda.

Hierbij ook nog even iedereen bedanken voor de leuke verjaardagmailtjes. Helaas, door geen mobiel bereik kan ik de sms-jes pas in India lezen!! Kus, Linda.

Kathmandu & Chitwan NP

2009-03-09T02:17:00.001-07:00

Namaste! Kathmandu & spannende Bassie & Adriaan avonturen in Chitwan NP

2009-03-08T07:58:00.000-07:00

Na 2 dagen Bangkok waar we een goedkoop ticket hebben geregeld met Thai Airways naar Kathmandu, Nepal gevlogen.
Service en eten waren fantastisch! Vrijdagmiddag de 27ste om 13:00 locale tijd gearriveerd & na ontzettend vriendelijk geholpen te zijn bij customs en visum aanvraag stonden we na een half uur buiten. Direkt 10 taxichauffeurs om je heen die samenwerken met een hostel. Als je het hostel neemt waar zij je naartoe brengen hoef je de taxi niet te betalen. Vind je het hostel niks, ook goed dan betaal je 100 Rupee (met z'n 2) wat nog geen euro is. Hostel was niks, 100 betaald en zelf opzoek. We zaten in de goede buurt Thamel, de backpackersbuurt van Kathmandu; winkels, internetshops, hostels, restaurants, tourorganisators, souveniershops...echt overal. Kleine smalle straatjes, hoop getoeter van kleine taxi's die er maar net door kunnen(grote auto's passen er niet door) kortom, een gezellige chaos! Vrijdag nog wat gewandeld door de stad, lekker gegeten, je kunt hier alles eten waar je maar zin in hebt. Helaas hoorde we dat de Indiase Ambassade pas maandag 2 maart weer open zou zijn; weekend! Zaterdag de stad bekeken. Heel veel gewandeld en gefotografeerd. Zondag een hele goede chocoladecake met een heerlijke cappuccino gevonden voor mijn verjaardag mmm... echte lekkere koffie. Verder die dag Bhaktapur bezocht zo'n 45 min. met de bus vanaf Kathmandu. Ook dit is een World Heritage site met veel oude gebouwen en mensen in traditionele kledij. Per toeval een ceremonie bijgewoond en kregen we een mooie rode stip op ons voorhoofd (zie foto's ha,ha)
Maandagmorgen weer vroeg op om naar de Indiase Ambassade te gaan. Daar formulier ingevuld en na 4 uur wachten aan de beurt en kregen we te horen dat we de laatste waren die werden geholpen die dag pff... gelukkig. Vrijdag 6 maart terugkomen om het op te halen. Gevraagd of het later kon omdat we dan eerst een trekking konden doen zoals gepland maar nee.. vrijdag ophalen. Dit zou allemaal heel anders gaan maar, daarover later meer. OK, eerst koffie en dan de plannen wijzigen, alweer... Eerst naar Chitwan National Park, terug naar Kathmandu, visum ophalen & door naar Pokhara. Maandagmiddag bustickets gekocht naar Sauraha een plaatsje aan het park voor dinsdagmorgen. Verder nog 2 slaapzakken en 2 North Fake jassen gekocht voor de trekking later deze maand. Dinsdagmorgen met een klein rugzakje en camerarugzak naar de bus & de rest in ons hostel gelaten. We komen toch donderdagmiddag weer terug. Tja... dat zou heel anders lopen. Om 7 uur vertrokken we richting het zuiden en s'middags om een uurtje of 14:00 in Sauraha waar alweer zo'n 10 taxichauffeurs met hostel in de aanbieding ons op stonden te wachten. We wisten al waar we naartoe wilde dus dat was makkelijk. Leuk hostel met eigen kamer, badkamer en veranda gelegen aan een skitterende tuin en vlakbij de rivier waar de olifanten iedere dag een bad nemen. Direkt tourtjes geboekt voor de volgende dag en daarna fietsen gehuurd om naar het olifanten breeding center te hobbelen, zo'n 4 km. buiten het dorp. De olifanten worden goed verzorgd en 3 kleintjes kwamen je al tegemoet lopen opzoek naar een traktatie. Een meisje dat niets vermoedend crackers aan het voeren was werd in 1 keer met zijn slurf omvergeduwd. Wat een kracht hebben die beesten ook al op zo'n jonge leeftijd! Het was een pittig mannetje en blijkbaar ging het voeren hem niet snel genoeg. Ze gaf ons nadat ik haar & de olifant gefotografeerd had (met haar camera) ook wat crackers maar, bij ons bleef hij lief & geduldig. Er was ook een tweeling geboren en dat gebeurd niet vaak, lief die kleintjes. Omdat we hadden gelezen & nu ook zelf gezien dat de olifanten het erg goed hebben hier en goed verzorgd worden besloten een olifantenritje te maken. Dit stond woensdagmorgen om 8 uur op het programma. Helaas zit je met z'n vieren op 1 olifant (in een soort bakje) en wij zaten achterstevoren & hadden zo helaas geen interactie met de olifant, behalve zijn enorme anus waar regelmatig stront of bepaald sterk geurende gassen uit uitsnapte poeh.... wat een stank. Princes op de erwt (of qua gebeurtenissen op de olifant)assepoester verloor onderweg 1 van haar schoenen (hakjes) & de olifant weigerde deze op te rapen ha,ha.. Daarna bananen gekocht en de olifant gevoerd wat uiteindelijk veel leuker is! Wat een schatjes. Beetje voeren, aaien en knuffelen. Daarna de olifanten zien badderen en om 13:00 naar de rivier gelopen om aan de
"jeepsafari" te beginnen. Eerst naar de andere kant van de rivier met een bootje waar de jeep klaarstond om vervolgens met 7 man + gids en chauffeur te beginnen aan een leuke, soms stoffige en hobbelige rit van zo'n 5 uur waar we verschillende aapsoorten, pauwen, krokodillen, neushoorns, 2 zwarte beren, kingfishers, kraanvogels, wilde kippen(ooeh, spannend) & militairen op een olifant gespot hebben. Op de weg terug nog een klein stukje tijger gezien (Geert wel,ik niet stonden mensen voor me, helaas,dikke toeristen!) en foetsie.. weg was hij of zij. Super rit met een hele goede gids. Eten, douchen en naar bed, we waren doodop. Donderdag weer vroeg op om de bus terug naar Kathmandu te nemen maar.... de bus ging niet. Hè? wat.... hoe kan dat? Toen we hiernaartoe reden waren ze ook al aan het staken en hadden de weg geblokkeerd zodat we er niet doorheen konden. Dat werd dus een stukje omrijden. "Ze" zijn trouwens een minderheidsgroepering hier in Nepal die zonder dat ze dat zelf willen door de regering wordt bestempeld als van Indiase minderheidsgroepering i.p.v. Nepalese afkomst.In het kort; de regering heeft besloten nieuwe grenzen te trekken en nu hoort een gedeelte van de bevolking van dit gebied ineens bij een ander gebied en dus ook een andere minderheidsgroepering.Ze zijn Nepalesen dus begrijpen wij wel dat je boos wordt, alleen jammer dat we nu moeten wachten dus... dat werd wachten en maar zien hoe het loopt. Er zou misschien een busje gaan de volgende ochtend om 5 uur maar die avond is het 10 km verderop echt geëscaleerd tussen de demonstranten en de politie waarbij 2 demonstranten zijn gedood. De volgende dag wilde de demonstranten wraak en hebben 1 politieman gedood en 1 is zwaargewond. Hierna was er helemaal geen vervoer meer en hebben we dus 2 dagen gewacht en was het advies van ons hostel om naar de stad te lopen zo'n 20 km vanaf Sauraha de stad Bharatpur.Vervoer was riskant, je moest omrijden en ze vroegen de hoofdprijs wat natuurlijk te begrijpen is. Zaterdag vroeg op om naar de stad te lopen. We waren blij dat we niet al onze bagage mee hadden genomen naar het park. Onderweg was het rustig en zag je alleen hier en daar glas liggen en verbrande autobanden en was het kalm en zeker zeer veilig voor ons om hierdoor te lopen, anders hadden we het niet gedaan en was het ook niet aangeraden door de hoteleigenaar. Na verschillende wegblokkades en een lange weg de stad bereikt. Hier een Riksja genomen (met ons allerlaatste geld)naar een andere busstop in een buitenwijk en hier stonden de minibusjes al klaar naar Pokhara en Kathmandu. Gevraagd of we in Kathmandu konden betalen en dat was geen probleem pff.. gelukkig. Met een rotvaart, scheurend en schuddend 5 uur later weer terug in ons hostel. Eerst koffie en daarna een heerlijke douche, eten en tv kijken in bed, ooh heerlijk.
Morgen naar de ambassade kijken of ze ons visum nog hebben, ha,ha.. Als dit lukt vertrekken we dinsdag naar Pokhara om vanuit daar aan onze trekking te beginnen. Toedeloe, Geert & Linda

Vanmorgen naar de ambassade geweest en vanmiddag kunnen we ons paspoort met visum voor India weer ophalen. Op de weg terug naar ons hostel weer een demonstratie gezien. De eerste foto die bij Kathmandu & Chitwan NP staat is dus echt vers van de pers.

Later vandaag nog even een korte berichtgeving over hoe en wat. Morgen waarschijnlijk naar Pokhara maar dan is ook het holi feest, soort songkran (Thais nieuwjaar) met veel waterballonnen en verf, het is een hindu festival.
Bijna alles gaat dan dicht dus even informeren of er wel bussen gaan.

Zo daar zijn we weer. Paspoort met visum voor India vanmiddag opgehaald en een busticket naar Pokhara gekocht. Morgen om 7:00 vertrekken we (bussen rijden gelukkig wel) en zijn s'middags waarschijnlijk nog net op tijd voor het Holi festival. Werd net ook al een paar keer getrakteerd op een paar waterballonnen, allemaal net mis of zo half dus niet zijknat! Morgen komt er ook een soort verfpoeder bij, joepie de straat op morgenmiddag in Pokhara.....
Vanuit Pokhara een trekking regelen. Later meer....

Belangrijk: Geert zijn mobiel heeft in Nepal geen bereik.Sinds 27 februari geen sms meer ontvangen... Zodra alles weer werkt meld ik het hier op reelaweej

Al onze malariatabletten gaan trouwens ook weer mee terug naar Amsterdam, niet nodig gehad!
Gaat er nog iemand op reis? We verkopen ze tegen een goede prijs.

Kuala Lumpur

2009-02-23T00:32:00.000-08:00

Zaterdag de 21ste s'avonds om 21:00 in KL gearriveerd en om 22:00 hadden we de bus naar het centraal station.Vanaf hier nog een paar stops met de monorail naar het hostel dat we van te voren al hadden opgezocht,helaas vol!Ander hotel in de buurt gevonden dat iets duurder was maar we hebben het toch maar gedaan en zitten er nog steeds. Heel fijn hostel.Uitgezocht wat een vlucht vanuit hier naar Kathmandu kost maar alle vluchten gaan via Bangkok vanuit waar het waarschijnlijk veel goedkoper zal zijn en dus.... Gaan we morgen met de bus naar Thailand (net over de grens) en vanuit daar verder met de trein naar Bangkok met 1 of 2 tussenstops. Vandaag alles geregeld, door de stad gewandeld o.a. Chinatown & little India en zometeen naar de Petronas Towers, de twintowers van KL.
Morgenvroeg om 9:00 de bus en vanavond nog even een filmpje kijken in de mall hier tegenover het hostel; incl. 200 winkels, pretpark met heuse 8 baan en verschillende bioscopen. We gaan naar Valkyrie met Tom Cruise & Carice van Houten. Inmiddels in Bangkok beland! Naar de film gaan was leuk en ook best een goede film. Torens gezien en staan op de gevoelige plaat.Vanuit KL een bus naar Hat Yai genomen. We wilden eigenlijk met de trein maar deze vertrekt alleen s'avonds en doet er 12 uur over terwijl de bus er 7 uur over deed. Eenmaal in Hat Yai zagen we dat we er te lang over zouden doen als we de trip naar Bangkok overland zouden ondernemen (ruim 950 km!) Dus... s'avonds om 21:00 nog een vlucht voor de volgende morgen geboekt. We hadden nog 2 vouchers (tegoedbonnen) van Air Asia t.w.v. 66 euries, gekregen als goedmakertje voor de vertraagde vlucht vanuit Jakarta, en zo vlogen we vanmorgen vroeg voor 15 euro p.p naar Bangkok. We zitten weer in ons bekende buurtje in de New Siam 1. Vandaag tickets gekocht voor weinig, joepie vrijdag met Thai Air naar Kathmandu, Nepal.
Tot ons volgende bericht in Nepal!!

Borneo: dieren; te land, ter zee & in de lucht, beetje jungle en snorkelen

2009-02-23T00:00:00.000-08:00

Zaterdag 7 februari s'morgens om 4:30 opgehaald en naar het vliegveld van Mataram (Lombok) gebracht voor onze eerste vlucht die dag naar Jakarta.De scanapparatuur was kapot en iedereen mocht vervolgens zonder controle met alle bagage doorlopen (gebeurd wel vaker in Indonesië) en ik kon zonder dat daar iets van werd gezegd een fles water meenemen.Het waaide heel erg hard en het weer zou alleen maar slechter worden.Eenmaal in de lucht stond de deur naar de cockpit erg vaak open en kwam 1 van de piloten regelmatig naar buiten om te kletsen met de stewardessen. Er zijn denk ik niet veel landen meer over waar je dit kunt doen!! Boven Jakarta zag het weer er heel slecht uit.We waren al met de landing bezig toen deze plotseling werd afgebroken en we weer gingen stijgen.Na een tijdje rond Jakarta en een "bepaald iemand" die naast me zat te zenuwen veilig geland in Jakarta.Daar 12 uur en met 3 uur vertraging op het vliegveld doorgebracht om vervolgens om 20:15 naar Kota Kinabalu te vliegen.Om 1:00 s'nachts in ons hostel gearriveerd en de volgende dag meteen de LP van Borneo gekocht,beetje door KK gewandeld en plannen gaan maken voor Borneo.Na veel leeswerk (LP) en nog meer op het net kwamen we tot de conclusie dat we 1: niet genoeg tijd hebben; neemt veel tijd in beslag Kalimantan en Sulawesi zeker nu tijdens het regenseizoen waar je soms 3 tot 5 dagen moet wachten tot je weer verder kunt reizen.
2:niet genoeg geld,zeker Kalimantan is erg prijzig en 3:je op veel plaatsen een gids nodig hebt die je nu tijdens het laagseizoen niet kunt delen met andere toeristen en dus met z'n twee moet betalen. Het openbaar vervoer is best goed geregeld maar niet tijdens het regenseizoen, te onvoorspelbaar door het weer. Na Tibet (wat deze keer ook al niet doorgaat) was dit mijn tweede favoriet om te bezoeken Kalimantan & Sulawesi. Met veel buik/hoofdpijn en een steek in mijn hart (Linda) moesten we nee...zeggen. Nu hebben we naast Tibet nog een land om terug te gaan naar Azie!! Tja... wat doen we dan. We zaten in Sabah, Maleisie;Borneo en ook dit gedeelte van Borneo is heel mooi. Hier een paar weken rond gereisd en het was echt fantastisch. Afgezien van het feit dat Sabah de armste provincie is van Maleisie waar de werkloosheid 2 maal zo hoog is vergeleken met de rest van Maleisie en 16% van de bevolking onder de armoedegrens leeft. Het vele geld dat wordt verdiend met de palmolieplantages en het toerisme gaat maar naar een klein groepje mensen. Die palmolieplantages vind je trouwens overal. Er is nog maar een heel klein stukje tropisch regenwoud over in Sabah,voor de rest zijn het de plantages die je ziet als je aan het reizen bent en naar buiten staart ipv te kijken naar de marathon (3 films) van ' The Muscles From Brussels', Jean-Claude van Damme. Zonde,je weet hoe mooi het ooit geweest moet zijn hier.
86% van de wereldwijde palmolieproduktie is afkomstig uit Indonesie en Maleisie. Zo krijg je wel een beeld hoe het er hier uitziet! Verder meld de VN in een rapport dat door al dat gekap in 2022 98% van het tropisch regenwoud op Borneo verdwenen zal zijn. Een vergunning om een palmolieplantage te beginnen is makkelijker te verkrijgen dan een vergunning voor het kappen van tropisch hardhout. Veel houtbedrijven vragen dan ook een vergunning aan voor een palmplantage maar eenmaal alles gekapt te hebben blijft de plantage achterwegen en het stuk grond kaal en word er niks geplant.
Er is in een paar jaar tijd een hoop veranderd. Veel van de bezienswaardigheden zijn alleen nog maar via een tour te boeken. We wilde Mt.Kinabalu beklimmen maar sinds 1 januari 2008 moet je een tour boeken om de berg te mogen beklimmen.1 organisatie bezit nu zo'n beetje alle bedden in het park (waar je moet overnachten wil je de berg beklimmen) waardoor je alleen via hun kunt boeken.Zij hebben het monopolie en daar is de prijs ook naar, tussen de 140 en 175 euries. Nee, dat slaan we maar even over!! Heel erg jammer want we hadden er erg veel zin in. Turtle eiland was ook al volgeboekt tot 6 maart maar daar zijn we achteraf wel blij mee aangezien ze daar alleen kleine schildpadden hebben deze tijd van het jaar (daarover later meer bij Sipadan) Na KK met de bus naar Sandakan waar we in een heel leuk hostel zaten, Backpackers. Hele goede sfeer, leuke mensen ontmoet en je werd er heel erg goed geholpen. Het was trouwens niet de bedoeling dat we naar dit hostel zouden gaan maar vanuit het busstation dat buiten de stad ligt een taxi gedeeld met een Hollandse nicht samen met z'n Chinese vriend die al jaren niet meer in Nederland woont maar in China. Zij gingen naar een ander (veel duurder) hotel, wilde de taxi betalen, ok ook goed maar bij het uitstappen had de taxichauffeur ook mijn rugzak uitgeladen en daar neergezet. Eenmaal bij ons hostel (om de hoek) ging de kofferbak van de taxi open en he.. waar is mijn rugzak?! Heel snel naar het hotel gerend en daar stond hij dan naast de Hollandse nicht pff... gelukkig. En toen was daar naast hun dure hotel een hostel(Backpackers)en zijn daar even gaan vragen wat het kost en gebleven.Vanuit Sandakan met de bus naar Sepilok (opvangcentrum voor Orang Oetangs; soort dierentuin idee maar wel leuk om deze mooie wezens van dichtbij te bekijken)We wilde na Sandakan naar Danum Valley gaan waar je dieren goed kunt spotten en mooie wandelingen door het oerwoud kunt maken.Je hebt een heel duur resort maar er is ook een onderzoekscentrum: Danum Valley Field Centre waar je voor 16 euries in een dorm kunt slapen.Helaas ook dit was voor een bepaalde periode volgeboekt.Is het nu laagzeizoen? Na Sandakan verder richting het zuiden gereden en een paar dagen aan de Lower Kinabatangan river verbleven. Vanuit hier 4 boottrips gemaakt over de rivier, waar het water nu heel erg hoog staat.Sommige hostels moesten sluiten vanwege het hoge water.2 x een avondwandeling gemaakt incl. bloedzuigersokken,laarzen en zaklamp.1 trekking overdag gemaakt wat voor ons meer doorging als een relaxte wandeling dan een trekking.Wel door heel veel water gelopen dat net niet in de laarzen kwam, was leuk! Ook dit kwam door de vele regen de afgelopen maanden. We hebben heel veel vogels gezien met de mooiste kleuren o.a. hornbill's, kingfishers, zeearend (die we later op Mabul nog veel meer zouden zien) namen van andere vogels vergeten maar staan op de gevoelige plaat en worden later nog wel 'uitgevogeld'.Longtail makaken, brobocsis monkeys (neusapen) olive monkeys, monitor lizard, wild varken, viper (slang) die Geert ontdekt heeft!! verschillende spinsoorten, heel veel prachtig gekleurde vlinders, schorpioen, het aapje dat voorop de LP van Borneo staat...hoe heet ie ook al weer?? en een orang oetang met jong die relaxed in een boom fruit zat te eten. 2 leuke Nieuw-Zeelanders ontmoet waar we meestal samen mee aten. We hadden een dorm gereserveerd maar deze bleek bij aankomst vol en dus kregen we een eigen huisje aan de rivier waar je normaal 250 euries per nacht voor betaald. Joepie.. het geluk staat weer aan onze kant pfff...gelukkig. Na deze mooie ervaring doorgereisd naar Semporna waar Geert vanuit Sandakan al naartoe had gebeld om een plaats te reserveren op Mabul,een eiland voor de kust van Semporna. Eenmaal in Semporna aangekomen bleken we niet op de lijst voor een overnachting op het eiland te staan.Gelukkig was er nog plek en zijn we de volgende ochtend, dinsdag de 17de met de speedboat naar Mabul vertrokken.Heerlijk en mooi eiland om te verblijven.Uncle Chang heette ons hostel, google maar eens.Ze hebben daar huizen op palen in het water, net Amsterdam maar dan anders! Weer hadden we het geluk aan onze kant staan.Iedereen die naar Semporna/Mabul gaat komt daar om te duiken of te snorkelen op Sipadan.Wij konden de 18de snorkelen maar er waren ook mensen die 5 dagen tot 1 week moesten wachten voordat ze naar Sipadan konden.Sipadan is een eiland zo'n 20 minuten varen vanaf Mabul.In 2000 hebben een aantal moslim extremisten uit de Filipijnen de bewaker (1) overmeesterd en samen met een groep andere mensen, waaronder een aantal toeristen, gekidnapt en 5 maanden vastgehouden op de Filipijnen.Ook werd Sipadan officieel door het Internationaal Gerechtshof in 2002 toegewezen aan Maleisie en niet aan Indonesie.Door deze twee gebeurtenissen veel militairen rond het eiland (waar wij overigens vrij weinig van hebben meegekregen).Zij zorgen er trouwens ook voor dat er bijna niet meer illegaal gevist wordt met dynamiet & beschermen de zeeschildpadden tegen stroperij. Er landde wel een helicopter op Mabul met veel militairen toen wij er aan het snorkelen waren en werd de administratie van ons hostel iedere avond gecontroleerd door Rambo&Rambo.2 militairen met ieder een M-16 op hun rug. Het is vanaf 2005 trouwens niet meer mogelijk op Sipadan te overnachten (jammer,maar wel goed voor flora&fauna) Er mogen nu per dag niet meer dan 120 mensen het eiland bezoeken. En Sipadan was mooi!!! Zoveel vissen gezien. Unicornfish, Anemonefish, Jackfish, Needlefish, Peacock Grouper, Highfin Coral Grouper, Surf Parrotfish, Humphead Wrasse, Lionfish, Spotted Boxfish, Clown Triggerfish, een slang, White Tip Reefshark, Nurse Shark en heel veel grote zeeschildpadden, met 1 hebben we zelfs gezwommen en geaaid. En dan hebben we het nog niet over al het prachtige koraal gehad. Op en rond Mabul was het ook heel erg mooi en kon je ook fantastisch snorkelen. Uncle Chang was een hele relaxte plek. 3 x per dag werd er een maaltijd geserveerd en dit zat bij de kamerprijs inbegrepen. Om de dag speelde er een bandje dat bestond uit de duikinstructeurs, super!!!
Vrijdag de 20ste eind van de middag op een onrustige zee terug naar het vaste land, Semporna waar we na 1 overnachting richting Tawau zijn vertrokken om diezelfde dag met het vliegtuig naar Kuala Lumpur te vliegen waar we ons nu bevinden.

Senggigi, ik zag het nie! Alleen het zwembad ha,ha

2009-02-04T01:30:00.000-08:00

Tada... Dit is dan ons zwembad in Senggigi, meer zag ik ook nie! ha,ha..
Over Senggigi valt weinig te vertellen. Het is een toeristsich dorpje op Lombok (aan de kust) waar we normaal gesproken zo weer door zouden rijden maar,voor deze week is het onze relax-plek. Beetje zwemmen, bruin worden, lezen over Kalimantan en Sulawesi & plannen maken voor deze 2 mooie eilanden. Nu wat eten en vroeg slapen..
Tot Maleisie of Kalimantan.

Gili Meno, nat bed, mooi strand en brrr.. koorts..

2009-02-04T00:41:00.001-08:00

Van Ubud naar Lombok en direkt door naar Gili Meno, een heel klein eilandje. Ik was die ochtend al niet lekker. Hele nacht niet geslapen en een paar dagen eerder al een keer de hele nacht liggen klappertanden(koorts) bij 27 graden s'nachts!! Eenmaal op Meno een leuk bungalowtje aan het strand gevonden 'Blue Coral' waar ik direkt mijn natte, ja.. bed was nat van de vocht in ben gedoken om er na 3 dagen weer uit te komen. Niks gegeten, heel veel water gedronken. Hele hoge koorts, vreselijke hoofdpijn en hele erge pijn in m'n benen en na een dag ook nog diaree. Paracetamol hielp niet veel en s'nachts wist ik van gekkigheid niet wat ik met die benen moest doen. Geert is er nog steeds van overtuigd (aangezien de symptomen)dat het Dengue Fever(knokkelkoorts) is geweest, dat na een paar dagen over is om vervolgens misschien weer terug te komen maar dan voor een langere periode!! We hebben nooit iets maar als er dan wat is doen we het ook metteen grondig, ha,ha. Alles is weer ok, gelukkig en daarom nu even een week helemaal niks. Ben me nu alweer aan het vervelen, nee, hoor ha,ha.. maar het is weer tijd om aan het weblog te werken, joepie de poepie. Gili Meno is trouwens een heel leuk eilandje, 1 van de 3 Gili's. Je hebt Gili Trawangan (party eiland)al zal er weinig gefeest worden tijdens het laagseizoen, Gili Air, ook heel mooi en wij zaten op Gili Meno. Geert heeft nog gesnorkeld, heel mooi en de laatste dag hebben we een rondje eiland gelopen en onderweg gestopt om uit te rusten ja, echt.. en om te zwemmen. Hier zie je goed de klap die ook Lombok te verwerken heeft gahad na de bomaanslagen in 2005 op Bali . Meerdere grote resorts zijn failliet en liggen er verlaten bij. Eind van de dag begon het weer keihard te regenen en werd er shampoo gehaald en gingen mensen spontaan staan douchen op straat!(zie foto) We wilde vanuit Gili weer naar Lombok, misschien nog een boottrip naar Flores via Komodo(om de Komodo Veraan te begluren)maar dat gaat helaas niet lukken,geen zeilboten deze tijd van het jaar(regensizoen). We besloten het echt rustig aan te gaan doen en naar Senggigi te gaan voor een week. 7 februari vliegen we vanuit Mataram, hier vlakbij naar Jakarta en diezelfde dag vanuit Jakarta naar Kota Kinabalu (Malaysia) om daar weer de oversteek naar Kalimantan & misschien Sulawesi te maken. Mocht dit allemaal lukken en we gaan daarna via Bangkok door naar Nepal en India dan kun je zelf natuurlijk al invullen... We zijn nooit voor 1 april terug. Nee, als het lukt komen we eind april pas weer terug en dan echt hoor!

Bali, tja Bali......

2009-02-04T00:31:00.000-08:00

Eerste plaats was Lovina, het noorden van Bali, langs de kust.2 dagen gebleven en plannen gemaakt voor de rest van Bali.Er werd me 3 keer gevraagd of ik naar een hanengevecht wilde, traditie hier met messen aan hun poten gebonden heel bloederig. Tja, vraag je net aan mij, ha,ha.Mijn antwoord was dan "nee, ik ben een vegetariër" en dan begonnen ze natuurlijk te lachen ( vond het zelf ook wel een grappig antwoord) en zei dat ik hun tradities respecteer maar nee, dat is niks voor mij. Alles is trouwens traditie onder het mom van een toeristen trip! Je kan zelfs ja,ja komt ie naar een crematie met een tour!! De Hindu hier op Bali verbranden net zoals in India de lichamen zonder kist op een soort altaar met bloemen etc. Dit zullen we straks ook zonder tour in India gaan zien in Varanasie dus nee, dank je. Er was een week eerder een storm geraast over Lovina, tegelijkertijd met de overstroming in Jakarta en het zinken van de veerboot bij Sulawesi waardoor het strand vol lag met vuil en koraal en de golven veel te hoog waren om te zwemmen/snorkelen, helaas. Beetje rondgewandeld maar vooral gelezen en plannen gemaakt. Daarna vertrokken richting Tulamben, ook aan dezelfde kuststrook en een bungalow (Puri Madha Bungalows) gehuurd. Het is echt laagseizoen, heel erg rustig en de prijzen zijn lager. Daar snorkelspullen gehuurd en bij de Liberty die 50m van de kust afligt gesnorkeld. Deze US cargo boot is in 1942 door de Japanners voor de kust van Lombok neergehaald, versleept naar Bali en bij Tulamben op het strand beland en tot 1963 daar blijven liggen. De eruptie van de Gunung Agung (vulkaan) brak het schip in 2 en bleef 50 meter van de kust in de zee achter. Ideaal om te duiken en te snorkelen. Lekker rustig en heel veel verschillende soorten vissen en koraal gezien, mooi,mooi.Indonesië is een erg mooi land (wel zwaar vervuild door afval langs de weg, zoals in alle andere Aziatische landen waar we tot nu toe geweest zijn). Verder mooie natuur, kleuren, geuren, eten, cultuur, gewoontes en geloof. Op Java is meer dan 80% moslim en word je als je zo licht slaapt als ik (Linda) s'morgens om 4:00/4:30 wakker gemekkerd vanuit 1 van de vele moskeën(sorry,geen respect voor deze zang/bid kunsten).Hier op Bali is weer 80% Hindu en dus veel tempeltjes (elk huis of hotel heeft er wel 1 of meerdere) waar veel offers worden neergelegd, meestal in de vorm van bloemen & wierook.Veel mensen praten Nederlands,leuk om je iets aan te smeren! Aansmeer praktijken en afdingen zijn we nu wel gewend maar het reizen met het openbaar vervoer vergt meer geduld. In China hadden ze het spuug-virus, hier in Indonesië het lieg-virus. Overal wordt over gelogen. ipv 4 uur zit je 10 uur in de bus. ipv 2 keer overstappen moet je 6 keer overstappen. Liegen, liegen liegen. Nee, daar word je niet altijd even vrolijk van.Vanuit Tulamben na alweer een volle dag bemo's in en uit in Ubud beland. Eerste hostel zijn we uiteindelijk weggevlucht na het zien van 2 hele grote kakerlakken (in bed!!) en veel kleintjes die gezellig door de kamer trippelde. Daarna gelukkig snel een leuk hostel gevonden, Warji House waar we werden geholpen door een Hollandse die al vanaf 1990 in Ubud verbleef.In Ubud een paar dagen gebleven. Stadje bekeken en nog een brommer gehuurd. Helaas door het regenseizoen alleen s'morgens kunnen rijden. Sacred Monkey Forest Sanctuary bezocht. Soort aangelegde jungle met veel makaken, tempels en paden waar je kunt wandelen. Er sprongen 2 apen in onze nek, klinkt leuk maar ze hebben allerlei ziektes. Net als de honden hier op Bali waaronder nu veel rabies heerst,dus niet aaien!! Zou ik eerlijk gezegd ook niet willen aangezien ze er heel slecht uit zien en onder de schurft zitten, vooral hier op Bali! Belachelijk dat zo'n "rijk" vakantie eiland hier niks aan doet.Nog geïnformeerd of we ons visum konden verlengen maar uiteindelijk toch besloten de vlucht naar Maleisie te gebruiken (die we moesten kopen op het vliegveld van Jakarta) aangezien een illegaal verkregen nieuw 30 dagen visum ons 140 eurries p.p. gaat kosten.Iedereen die we spreken hier van Engelse,Spanjaarden tot Zweden, niemand hoefde zijn ticket-out te laten zien dus dit was ten eerste een enorme paarde... bij customs, pure discriminatie omdat we uit Nederland komen!! Het schijnt voor mensen uit Indonesië ook erg moeilijk te zijn een visum voor Nederland te krijgen dus dat was pay back time! Helaas waren wij dat, shit!!
Nog even heel iets anders...Grappig nieuwtje over het hoeren en sloeren hier.In Laos, Cambodja, Thailand en in de rest van Indonesië zijn het de jonge en oude westerse mannen die een meisje "inhuren" om iets leuks te doen, hoeren dus. Hier in Ubud zitten veel oude vrijsters (oude verlepte vrouwtjes met vaak veel te veel lippenstift op ha,ha) die op zoek gaan naar een jonge vent om ze mee uit te nemen (eten, dansen etc.) Grappig om te zien dat het hier vrouwen zijn i.p.v. mannen opzoek naar een hoer.Na een paar dagen Ubud verder gereisd naar Lombok.

Beestjes, allemaal beestjes (nee, we hebben niet gedronken, Ronnie & de Ronnie's)

2009-02-04T00:21:00.000-08:00

Vanuit Yogya met de bus naar Probolinggo gereden samen met een aardige Zwitser en 2 Spanjaarden. Het was heel erg druk op de weg en dus hebben we er met een aantal keer overstappen ongeveer 12 uur over gedaan!Om 22:00 nog gegeten en daarna snel naar bed want om 3:20 ging de wekker alweer om naar Gunung Bromo (2392m) te gaan. Eerst naar een uitzichtpunt voor zonsopgang waar je met helder weer Bromo ziet liggen maar ook een andere vulkaan ( ben even de naam kwijt) die om de 20 minuten een eruptie heeft. Erg mooi om te zien. Daarna naar de Bromo waar er een trap naar boven in de vulkaan is gemetseld ( moet niet gekker worden). Dit werd dus een hele relaxte wandeling naar boven, helaas heel erg druk en door de bewolking weinig te zien. De volgende vulkaan moet wel een uitdaging worden en niet zo simpel. Helaas, de andere (Gunung, betekend vulkaan) Semeru was rond deze tijd van het jaar (regenseizoen) niet te doen & dit geld helaas ook voor de Merapi vulkaan.Na deze snelle beklimming weer terug naar ons hostel waar we de bus terug naar de stad hebben genomen. We hadden al tickets gekocht maar de bus was natuurlijk weer te laat en kwam uiteindelijk helemaal niet! Dan krijgen jullie een VIP bus, ooeh fijn luxe!! Hmm.. niks luxe vieze airco en..... de hele bus zat vol kakerlakken!!! getver, ik krijg nu al weer jeuk! Daar zaten we dan nog eens 6 uur tussen deze onsmakelijke beestjes. Eenmaal op de ferrie naar Bali waren we ze al weer snel vergeten. Daar afscheid genomen van de Zwitser en al onze andere kleine vriendjes en op zoek naar een bus naar Lovina. Het was inmiddels 20:30 en niemand meer te zien. Geen andere toeristen, locals, helemaal niemand. Bij de aankoop van de tickets zeiden ze dat er rond die tijd zeker nog een busje naar Lovina ging, maar, nee dus... Weer gelogen!! Busje (Bemo) gevonden die ons ( voor veel te veel geld natuurlijk) naar Lovina wilde brengen. Tja. daar sta je dan kunt niks anders doen dan betalen en gaan anders zit je weer een nacht in een plaats waar je helemaal niet wilt zijn. Nu merkte we echt dat het laagseizoen is, geen toeristen..niks,niemand.

Bassie en Adriaan op Borobudur

2009-01-16T05:07:00.000-08:00

In Yogya wordt je overal en door iedereen aangesproken. Ze willen je allemaal helpen of iets verkopen, meestal het laatste (Batik). Leuk hostel gevonden met hulp van een dikke Javaan. De eerste dag relaxen maar wel een tour voor de volgende dag geboekt naar Borobudur en Prambanan.We werden om 5 uur in de ochtend bij ons hostel opgehaald om met nog vijf anderen in een minivan naar onze bestemming gebracht te worden. Bij binnenkomst van het tempelcomplex werden we getrakteerd op een vers bakkie koffie. Niet dat die speciaal voor ons groepje was gezet, want iedereen mag na betaling aan de kassa 1
(of meerdere) gratis bakkies inschenken. De koffie is hier trouwens heerlijk, geen instant prut uit een pakkie, maar echte Javaanse koffie (Indonesië is de op 3 na grootste producent van koffie ter wereld, nooit geweten!) Om 6 uur s'morgens waren we 1 van de eersten die het hoogste punt van de tempel bereikt hadden. De beloning was een uitzicht over de wijde omgeving met op de achtergrond 3 verschillende vulkanen, skitterend!!De naam Borobudur betekent "Boeddhistisch klooster op een berg". Lange tijd is het Boedisme verboden geweest op Java waardoor de restauratie van de tempel pas in 1815 kon beginnen. Het waren Nederlanders die dit werk aan het begin van de 20e eeuw hebben voortgezet. In 1983 was de uiteindelijke restauratie voltooid maar nog geen twee jaar later werd door tegenstanders van Soeharto de bovenste lagen van de tempel opgeblazen. Na weer een restauratie kreeg de tempel in 1999 de status "World Heratige Site".Op weg naar het volgende tempelcomplex zijn we nog even gestopt bij een kleinere tempel, Mendut, de oudste tempel op Java. Op naar de volgende tempel! Prambanan is het grootste Hindu tempelcomplex van Java. Dit complex is gebouwd tussen de 8e & 10e eeuw AD, toen het zuiden van Java werd geregeerd door Boedisten en het noorden toebehoorde aan Hindu's.In de 16e eeuw werd een groot gedeelte van de tempel verwoest door een aardbeving, waarna verzamelaars en lokale bevolking, op zoek naar bouwmaterialen, nog meer vernielingen aanrichten. De meeste tempels (helaas voor ons stond er veel in de steigers) zijn gerestaureerd nadat ook Prambanan in 1991 de status "World Heratige Site" kreeg.
We kwamen de Fransen alweer tegen(!) en zijn snel gevlucht toen we de nerveuze kop van die man weer om het hoekje zagen opduiken. Bassie en Adriaan op de vlucht voor B2op Borobudur!! Erg leuk, verstoppertje spelen! We werden ook hier zoals eerder in Jakarta en niet te vergeten China gevraagd mee op de foto te gaan. Maar natuurlijk.. Sterallures zijn ons totaal vreemd!!
Het regenseizoen is trouwens nog niet afgelopen hier en vooral in Jakarta hebben ze de volle laag gekregen. Net nadat wij verrokken zijn is de halve stad ondergelopen door overvloedig regenwater in combinatie met verstopte stadsriolering (1 tot 1,5 meter is geen uitzondering) Vanaf zondag ziet het er al beter uit wat het weer betreft.Vandaag hebben we een wandeling door de stad gemaakt en alle belangrijke musea en bezienswaardigheden bezocht. Vroeg op want de meeste musea sluiten al om 11 of 12 uur in de middag! Nog op de vogeltjesmarkt beland, heel erg. Die vogels gaan nog wel maar, dan zijn er ook nog de hondenkopvleermuizen (vliegende honden), apen etc. in kleine kooitjes. Nee, niks voor mij.
Morgen vertrekken we met de bus naar Bromo, overnachten in een hostel, en beginnen zondag om 4 uur s'nachts aan de beklimming van de vulkaan. Daarna terug naar het hostel, in de bus en op weg naar de veerboot die ons overzet naar Bali. Zondag avond zullen we op onze bestemming aankomen.

Bandung " het zijn de mensen die het doen"

2009-01-16T04:30:00.000-08:00

De volgende dag met de trein naar Bandung. Heel relaxed, veel beenruimte en weer heel goedkoop. Eenmaal in Bandung regende het weer erg hard en daarom eerst een drankje op het station en dan verder. Hier werden we direkt al aangesproken door een klein, vlot regelaartje (weer Nederlands praten) die wel een hotel voor ons wist & aangezien we toch die kant opgingen omdat het hostel wat wij hadden uitgezocht daar om de hoek was zijn we meegegaan. Hotel was prima en " ja, we doen het" ze hadden ook dagtours naar de Papandayan vulkaan (2622m), rijst terassen en een hotspring. Na wat in de LP gelezen te hebben en de helft van de prijs gepraat hebben we geboekt. s' Avonds 2 Fransen ontmoet die ook meegingen en wel de volle prijs hebben betaald (niks gezegd) Vrouw van 62, een heel leuk gek mens met veel humor die al veel gereisd heeft. Ze had wat achteraf bleek gereageerd op een advertentie in de krant van de Fransman " reispartner gezocht in Indonesië".
Al snel bleek dat het niet echt klikte tussen die 2 ( waren nog maar net begonnen, oeps..) maar dat vond ik ook niet gek. Jezus, wat een vreselijk nerveuze irritante vent was dat. Kon geen engels (wel Duits omdat zijn moeder een Duitse is) dus dat begon goed.De trip was erg leuk en mooi. Met z'n vieren + gids en chauffeur. Die laatste was zeer aantrekkelijk phoe, een echte mooie Javaanse jongen. Na wat mooie uitzichtpunten (van o.a. de chauffeur, ha,ha..) en een heerlijke lunch begonnen aan de klim (simpel) van de vulkaan. Na 15 minuten begon het te regenen en hard! Na 2 riviertjes te zijn overgestoken (te breed om te springen) en dus zijknatte voeten, broek etc. de soort van krater bereikt. Veel zwavelzuur, heel heftige lucht maar met hele mooie landschappen. Eenmaal beneden nog een lekkere warme koffie naar binnen gewerkt en op naar de hotspring. Dit bleek een luxe zwembad met water uit de hotspring, heerlijk...warm! Even lekker gezwommen en daarna met de leuke dame die inmiddels door de chauffeur al Mama werd genoemd en de neuroot terug naar ons hostel. Samen nog wat gedronken en naar bed (veel te laat). Gezellig met de chauffeur zitten kletsen. Volgende morgen weer heel vroeg op. Treinkaartjes gekocht naar Yogyakarta oftewel Yogya. Zaten we weer in de trein met onze neuroot die trouwens niet alleen naar het station durfde te lopen ( 2 minuten van ons hostel). Hij kwam ons in de trein wel 3 keer gedag zeggen omdat hij een stad eerder uit zou stappen. telkens 3 zoenen (Hollands hè?), hoe laat dit? hoe moet dat? Wel 10 keer dezelfde vraag stellen in 2 uur tijd. Sommige mensen kunnen echt op je zenuwen werken! Hé, waar is mijn mobiel? K.., vergeten, ligt nog op bed op de kamer in ons hostel. In Yogya gebeld maar nee, niks gevonden. Veel plezier met mijn mobiel!! Alles geblokkeerd dus dat is geregeld.
Aah, verlost van die Fransman, ze gingen naar een andere plaats. Medelijden met "Mama".

Javaanse jongens mmm.... Nasi Goreng & Kretek

2009-01-16T03:33:00.000-08:00

Het regende toen we vanaf het vliegveld van Jakarta met de bus naar de stad reden. Gedropt bij het treinstation waar we een "Bajaj" een driewieler (heel grappig) naar ons hostel hebben gepakt. Eerst heel veel afdingen, weglopen. De eerste bleef veel te duur. Volgende...weer afdingen, weglopen en uiteindelijk kwam hij ons toch achterna, 'OK.. ik doe het voor die prijs'. In een heel leuk buurtje beland, paar uurtjes gaan slapen en daarna onze eerste Nasi Goreng op jamjammmie...
Overal zie je hier eettentjes op straat met heerlijke gerechten en de lucht van Kretek is overal, we zijn in Indonesië!
O, ja helemaal vergeten. Toen we met onze gare kop in Jakarta aankwamen mochten we eerst niet door customs omdat we geen ticket out hadden gekocht. De eerste teleurstelling was al dat we maar een visum voor 30 dagen kregen en toen ook nog eens dit, shit! We werden geholpen door een hele vriendelijke jongen die bij Air Asia (we moesten in 5 minuten ons reisplan aanpassen) 2 tickets heeft gekocht. Normale prijs via internet. Hmm... waar gaan we naartoe? Dat werden 2 tickets naar Kota Kinabalu, Maleisie. We zitten dan al op Kalimantan (Borneo). Daar nieuw visum aanvragen en de grens weer over naar Kalimantan Indonesië, vervolgens naar Sulawsie (Celebes) en vanuit daar weer via Bangkok naar Nepal onze volgende bestemming.
In Jakarta maar 2 dagen gebleven. Niet echt een fijne stad. Wel nog even naar de Batavia buurt (waar de Nederlanders zich bevonden) gegaan met de locale trein, stampvol, deuren open en iedereen staart je aan. Af & toe wordt er naar je gefloten maar dan meer het geluid dat wij produceren als we een paard roepen! Moet ik nu gaan hinniken? Op straat nog geïnterviewd door een groepje studenten, opdracht voor school. Was in China ook al een keer gebeurd maar toen waren het meer vragen over je reis, hotel etc. (voor een onderzoeksbureau dacht ik toen) Nu waren het vragen over voetbal, Nederland en vooral over jezelf. Het was dan ook meer voor hunzelf, om engels te oefenen. Daarna nog naar de haven gelopen met zijn stank, rotzooi en oude houten schepen van zo'n 25 tot 40 meter die nog steeds in gebruik zijn.Drankje gedronken met wat locals. Bordje Linda Water fotograferen was de aanleiding en natuurlijk was er weer iemand die Nederlands praatte. Ze zijn erg enthousiast als je verteld dat je uit Nederland komt.De Nederlandse taal is ook met regelmaat terug te vinden in het straatbeeld of in warenhuizen. Wastafel, asbak, gratis (kan ook niet anders) notaris & het woord lekker gebruiken ze ook erg graag. "Effe een bakkie doen" veroorzaakt een brede glimlach bij iedereen die een beetje Nederlands kan. De eerste avond een oude man ontmoet op straat met een gitaar. Hij had op een schip gewerkt en veel in Nederland (Amsterdam) verbleven en begon spontaan oude Hollandse liedjes te zingen, schattig. Verder nog een aantal demonstraties gezien voor de Amerikaanse ambassade, tegen Israël. We werden natuurlijk raar aangekeken toen we er bij gingen staan op onze slippers in toeristen uniform en foto's maakte van het geheel. De locale zender TVone heeft ons ook nog gefilmd dus wie weet waren we op het nieuws, dat trouwens niet echt objectief is, verre van. Voor het nieuws standaard propaganda filmpjes over hoe slecht 'die joden daar in Israël wel niet zijn' en 'kijk eens hoeveel kinderen ze al gedood hebben'. Allaaah..... Vervolgens begint dan het nieuws en al het kleine en onbelangrijke nieuws wordt uitgebreid neergezet, alles opgeblazen ha,ha, soms letterlijk!! en heel negatief!

"One Night in Bangkok" O....nee 1 week.

2009-01-16T03:09:00.000-08:00

1 januari beetje relaxen en 2 januari met de bus in 1 dag naar Bangkok, waar we ruim 12 uur later bij Khao San Road werden gedropt.
Heerlijk, weer in Bangkok!! Fijne stad. De bekende plekken bezocht: Grand Palace, Khao San Road, Weekend Market. Veel met de boot gedaan, kost geen drol. Met de boot naar de Chinese & Indiaanse buurt gegaan en beetje rondgewandeld. Daar een bureautje gevonden die goedkoop spullen naar Nederland verschepen. Eindelijk verlost van onze 3 jassen, schoenen & lange mouwen. Over 3 maanden arriveerd als alles goed gaat de doos op de Houtmankade.
Ook Karmen weer gezien. Kwam 4 januari ook naar Bangkok, zelfde hotel en samen met nog wat andere mensen een avondje in de kroeg gezeten op Khao San Road.
Tickets gekocht naar Jakarta via Air Asia voor zo'n 130 euries. Onze laatste avond met een oude vriend van Geert die in Thailand op vakantie was en hier ook gaat wonen afgesproken. Hij heet trouwens ook Geert en zijn vrouw Emke. Was een hele gezellige avond met de nodige Thaise biertjes natuurlijk! Zo'n anderhalf uur geslapen en toen ging de wekker alweer, oeps... Met een halfgare kop met de taxi naar het vliegveld. 3uur geslapen in het vliegtuig en om 9 uur waren we ineens in Indonesië! Heel raar weer vliegen. Voelt een beetje als verraad omdat we tot nu toe vanaf Moskou alles over land hebben gereisd.

Bye Cambodia, Sawaidee Bangkok

2009-01-16T03:03:00.000-08:00

Oud & Nieuw in Sihanoukville op het strand gevierd in " the Dolphin Shack". Eerst gegeten met Karmen en Sara en daarna een beetje gedanst op het strand. Helaas begon het om 23:00 te regenen en hield ook niet meer op tot de volgende morgen. Om 0:00 waren we dus op het strand. Een hele aparte ervaring zo met oudjaar op een strand met 27 graden. Beetje vuurwerk gekeken en daarna de strandtent in waar het lekker droog was. Biertje en ' Mekong Buckets', emmertje (normaal gebruikt door kinderen om een zandkasteel te bouwen op het strand) maar nu gevuld met veel Cambodiaanse whisky, red bull (Azie versie, veel heftiger) cola en ijs. Poeh... sterk...
Niet te laat weer terug naar het hotel. De regen had toch al een hoop mensen weggejaagd.

Warme kerstgroet van Santa en de Ho's

2008-12-27T05:31:00.001-08:00

Angkor Wat??

2008-12-27T05:16:00.001-08:00

Wat? Ho,ho,ho's & Santa Claus

2008-12-27T04:40:00.000-08:00

Na een dagje bussen vanuit Phnom Penh op het busstation van Siem Reap gedropt.Tuktuk geregeld naar de stad, leuk hostel gevonden en voor de volgende dag een tuktuk incl. chauffeur geregeld om ons naar de Tempels van Angkor te brengen. Om 5 uur de volgende morgen waren we al opweg om de zonsopgang bij Angkor Wat mee te maken, skitterend!! Hier de hele dag getuktukt, gelopen & natuurlijk heel veel mooie "strakke platjes" geschoten. Na bijna 12 uur watten weer terug naar Siem Reap en besloten dat we een tweede dag overbodig vonden. Nog een extra dag in Siem Reap zelf gebleven om vervolgens via Phnom Penh (1 overnachting) naar Sihanoukville af te reizen. De kerstsfeer is ook hier toegeslagen. Ho,ho,ho's, nee... geen hulpjes van de kerstman, maar zonder cadeaus. Je moet ze zelfs betalen zijn hier net als in Phnom Penh erg veel aanwezig. "Ze zijn niet duur en kijken niet op een uur"
Nu inmiddels alweer een week in Sihanoukville waar we Sara en Karmen weer hebben gezien. Onze activiteiten lopen uiteen van: lezen (net 'Poetins Rusland' van Anna Politkovskaja, echt een heel goed boek uit), zwemmen, luieren op het strand tot eten, drinken (ijskoffie, fruitshakes, buckets & bier)dansen tot diep in de nacht(vicieuze cirkel)Omdat alles zo'n beetje volgeboekt is in Cambodja & Thailand hebben we besloten hier oud&nieuw te vieren, op het strand in de Dolphin's Shack waar Karmen werkt. Verder weinig avonturen dus laten we het hier voorlopig bij. We hopen dat jullie allemaal leuke kerstdagen hebben gehad. We zijn nu al benieuwd naar jullie verhalen van oud&nieuw. We zullen aan jullie denken als we onze nieuwjaarsduik op 1 januari nemen.
Alvast een knallend uiteinde en een gezond, gelukkig & warm, ha,ha,ha 2009!!!!

Phnom Penh, S-21, Killing Fields & Wham deel 2

2008-12-27T04:10:00.000-08:00

Even geleden maar gewoon verder met de tekst.
Voordat we het weer vergeten. Toen we vanuit Zuid-Laos hiernaar toe reden (Phnom Penh) heel veel wietplantages! Niet normaal zo veel wiet.
Mensen vragen op straat net als in Laos of je het wil kopen en dat in een land waar het officieel verboden is.
Voor hoeren is het dan weer net als in Nederland met wiet.
Veel hoeren met westerlingen,ook in hostels,eigenlijk mag het niet maar toch kan het! Het is wat ik al schreef een soort cannabis wet van nederland maar dan voor hoeren, illegaal maar gedoogd?!
Over hoeren gesproken even een ander vulgair woord: swaffelen woord van 2008!!
Heel toevallig een artikel gelezen in de opzij, nee.. geen feministische toestanden voor mij en ik ben ook geen pot geworden hier in Azie, ha,ha..Ik ben bepaalde iemanden even voor, die hier zeker op gaan reageren. Ik noem hierbij natuurlijk geen namen!! Normaal zou ik zo'n blad nooit kopen maar het lag hier in Pakse in ons hostel. Het ging over de nieuwe docureeks van de ikon geloof ik over jongeren en sex. Voor degene die het heeft gemist in Nederland zoek het maar even op via google. Ik mag er van Geert verder niks over schrijven maar moest wel heel hard lachen dat dit het woord van 2008 zou zijn.
Nu weer over op Cambodja. Nadat we eerst onze films en kapotte camera via TNT naar Nederland hebben verstuurd (is allemaal goed aangekomen, joepie!!)hebben we het Royal Palace bezocht. Viel een beetje tegen omdat we maar een paar gebouwen mochten bezoeken en de rest gesloten was voor publiek. Bangkok wordt beter!
Daarna nog naar de Killing Fields gegaan. Rare plek om te zijn maar na het museum (S-21) wilde we ook dit zien. Ik kan er niet veel over schrijven, alleen dat het een vreselijk nare plek is geweest die nooit vergeten mag worden.

Panasonic Lumix DMC-LX3

2008-12-15T02:53:00.000-08:00

Dat is hem dan onze nieuwe camera! Binnenkort weer foto's op REELAWEEJ!!

Phnom Penh, S-21, Killing Fields en Wham!

2008-12-15T02:26:00.000-08:00

s'avonds gedropt met de bus in het backpackers gedeelte van de stad.. Voor $ 3,- een vies kamertje maar het was al laat en voor 1 nacht. Karmen had ons de naam van Okay GH gegeven waar we de volgende dag naartoe zijn gegaan en het is ook echt wel okay. Leuke plek, goede ligging, leuke mensen en een goed restaurant in het guest house. Phnom Penh is onze eerste grote stad sinds weken en een nieuwe camera kopen stond natuurlijk bovenaan ons lijstje "wat te doen". Na verschillende grote markten,winkels en 1 groot winkelcentrum toch weer een Panasonic gevonden en gekocht. Nu kunnen we de memorycards + accu weer gebruiken, deze zijn gelukkig niet stuk. Binnenkort dus weer foto's op ons blog! Verder een beetje overgestapt op een tropenrooster. Heel vroeg op om bijv. een wandeling te maken en vervolgens bij een groot & luxe hotel hier om de hoek te gaan zwemmen. Naar de Indonesische ambassade gegaan maar visum aanvragen hier duurt 2 weken en we kunnen zo vertelde ze ons een visum bij aankomst in Indonesië krijgen. Nationaal museum bezocht en vandaag naar het Tuol Sleng Museum. In 1975 werd deze middelbare school na overmeesteering van Pol Pot in Cambodja overgenomen door Pol Pot's orde troepen en veranderd in een gevangenis "Security Prison 21" oftewel S-21. Tussen 1975 & 1978 zijn hier meer dan 17.000 mensen vastgehouden, op gruwelijke wijze gemarteld en vervolgens meegenomen naar de nu beroemde 'Killing Fields' 15 km buiten de stad en vermoord. Het was een heftige ervaring maar iedere toerist zou hiernaar toe moeten gaan om met de geschiedenis van Cambodja geconfronteerd te worden met iets wat eigenlijk zo kort geleden gebeurd is. Er is een goede documentaire gemaakt door een frans-cambodiaanse regiseur Kithy Panh 'Bophana' over het waargebeurde verhaal van Hout Bophana, een mooie jonge vrouw die verliefd wordt op een regionale Rode Khmer leider en deze 'misdaad' beide moeten bekopen met gevangenisschap en executie in S-21.
Nu even wat luchtiger nieuws. Gesproken over docu's. Is er nog iemand naar IDFA geweest? Hebben wel wat gemist met die Frans Bromet. Ik hoor maar niks daar uit Amsterdam?!
Kerst wordt hier net als in Laos ook gevierd en zelfs nog iets meer. Natuurlijk voor al die buitenlanders die hier werken. Kerstman staat en loopt zelfs over straat..ja, echt?! We hebben weer een digitale camera dus binnenkort foto's van de kerstman of 1 van de kerstbomen! In de supermarkt werd zelfs 'Last Christmas' van Wham gedraaid, moet niet gekker worden.Weer over op een ander heftig bezoekje. Morgen naar de Killing Fields. Eerst een tuk tuk regelen die ons wil brengen voor een goede prijs. Er is hier geen openbaar vervoer dus alles moet met de tuk tuk, wel afdingen & onderhandelen anders word je echt afgezet.Eerst naar het Royal Palace en naar TNT (heb je hier ook) om een pakketje naar Nederland op te sturen met onze films. Dinsdagmorgen waarschijnlijk naar Siem Reap.

4000 islands 1,2,3,4.....

2008-12-15T02:19:00.000-08:00

Vanuit Pakse binnen een paar uur gearriveerd op Don Det. Laatste stukje is met de boot, altijd leuk. We wilde eigenlijk naar Don Khong maar er waren te weinig mensen die daar ook naartoe wilde en aangezien je samen een boot moet nemen om de kosten te delen maar voor Don Det gekozen. Vanuit hier naar Don Khong maar we vonden zo'n relaxte plek op Don Det dat we maar zijn gebleven. Het is een soort bounty eilandje in de Mekong. Overal palmbomen, zandpaadjes, eilandjes in de Mekong waar je tegenaan kijkt, fietsjes, reggae muziek en natuurlijk niet te vergeten overal hangmatten!!
Even een paar dagen niks doen eeuh!.. nee, dat lukt niet. Fietsen gehuurd en wat rondgereden. Wel heel relaxed, je moet je natuurlijk wel een beetje aanpassen. Naar de waterval gefietst op Don Khong. Wilde nog een andere route fietsen maar deze weg was te slecht voor onze fietsjes waarmee je waarschijnlijk na 5 minuten al een lekke band zou krijgen. Na een paar dagen hangmatten waren we wel uitgerelaxed en hadden ondertussen alweer plannen gemaakt voor Cambodja.
In eerste instantie wilde we nog in het noordoosten van Cambodja een tussenstop maken maar we zagen zo'n goede aanbieding op Don Det: voor $11,- p.p. helemaal naar Phnom Penh!Dit werd uiteindelijk wel een bustrip van ruim 13 uur waar we in 4 verschillende bussen hebben gezeten. De grens van Laos naar Cambodja was ook erg grappig. Heel erg afgelegen en klein. 2 houten hutjes en dat is het dan.
Voor de lunch gestopt in Kratie waar we Karmen (Antwerpse uit Mongolië) tegen kwamen met haar zus, heel toevallig!
Wij werden gedropt in het restaurant/hostel waar zij net zaten. Waarschijnlijk zien we ze weer met kerst en oud&nieuw als we voor het eerst in 4 maanden reizen de zee gaan zien, ruiken en voelen, mmm... nu al zin in.Karmen heeft de laatste 3 weken in een barretje in Sihanoukville gewerkt en gaat daar waarschijnlijk nog wel even werken als haar zus weer terug naar Belgie gaat. Wel gezellig om daar de feestdagen door te brengen met een cocktailtje op het strand! Het zeewater is daar altijd tussen de 29 en 31 graden dus dat wordt geen koude nieuwjaarsduik voor ons, joepie!!!
Na Kratie nog veel uurtjes in de bus & s'avonds kwamen we aan in Phnom Penh.

Pak ze!

2008-12-15T02:04:00.000-08:00

Vientiane naar Pakse met ja, alweer een sleeperbus. 20:30 vertrokken en de volgende morgen om 6:00 kwamen we in Pakse aan. 3 jaar geleden ben ik hier met Ivette ook geweest maar herkende de busstop in eerste instantie niet. Later bleek ook waarom. Naar Sabaidy 2 GH gegaan waar we een een paar dagen zijn gebleven. Toen we door Pakse liepen zag ik dat de plek waar eerst de boten naar het zuiden vertrokken verdwenen was. Het paadje naar de rivier had plaats gemaakt voor een geasfalteerde parkeerplaats voor bussen. Het is nu ook erg duur om vanuit Pakse met de boot naar het zuiden af te zakken. Je kunt een hele boot reserveren en delen met andere toeristen voor $ 120,- tot $ 150,- en met de bus betaal je maar een paar dollar. Wij hebben dus voor het laatste gekozen maar eerst een paar dagen Pakse, brommer gehuurd en door het Bolaven Plateau gereden. Hele mooie natuur, kleine dorpjes waar kinderen naar je zwaaien, koffieplantages, watervallen en hele stoffige wegen. s'avonds waren we helemaal oranje! Super! Na een paar dagen Pakse en omgeving besloten direkt door te gaan naar 4000 islands en niet een tussenstop in Champasak maken met 1 bezienswaardigheid: Wat Phu & aangezien Geert even geen Wat meer wil zien "uitgewat" besloten om helemaal naar het zuiden af te dalen 4000 islands. Laos is wel veranderd in die 3 jaar tijd. Duurder dat is zeker maar ik heb ook het idee dat alles om geld draait & mensen daardoor soms wat minder vriendelijk zijn. Dit zijn natuurlijk maar een paar mensen! Verder was alles fantastisch. Veel mooie plaatsen bezocht en weer hele mooie natuur gezien.

Vientiane; hoofdstad, fietsen, wats, visum, hé, weer geen rijmpje

2008-12-05T23:59:00.000-08:00

En het is nog wel Sinterklaas in Nederland. Wat rijmt er op Vientiane, hmm... nee, sorry geen inspiratie.Geen Sinterklaas hier maar wel winkels met kerstspullen voor al de buitenlanders die hier wonen en werken. Hier is het 28 graden met een briesje en veel zon . In Nederland sneeuwt het, schrijft iedereen. Heel raar om te lezen. Leuk om al die kerst en nieuwjaarsplannen te horen. Wij zelf hebben nog geen plannen voor de kerst en welk feestje met oud&nieuw weten we ook nog niet, ha,ha. Waarschijnlijk een strandje ergens in Cambodja. Wel foto's opsturen,altijd erg leuk om te krijgen. De stad is erg relaxed. Mede door de grote of beter gezegd het is erg klein 234.000 inwoners, lekker klimaat en ligt ook weer aan de Mekong met aan de andere kant van de rivier Thailand! Als je hier langs de rivier bij 1 van de barretjes wat gaat drinken kijk je op Thailand, das heel apart! 1 dag fietsen gehuurd en een aantal wats bezocht. Eerst naar de ambassade van Cambodja om ons visum aan te vragen. Het kan ook bij de grens maar dit was net zo gemakkelijk en dan is er ook " no corruption" mogelijk aan de grens.$20,- & 2 pasfoto's was genoeg. Dezelfde dag konden we ons paspoort met mooie Cambodja sticker (visum) weer ophalen. Verder de markt bezocht, altijd erg leuk, de Patuxai bezocht soort Arc deTriomph maar dan mislukt ( google maar, aangezien we nog steeds geen digitale camera hebben en alles analoog gefotografeerd wordt) Inmiddels een aantal foto's toegevoegd Mensen noemen het ook wel een vertikale snelweg of monster van beton. Er staat zelfs op de muur ' Monster of Concrete' Het was Amerika die in de jaren 60 beton schonk aan Laos om er een nieuw vliegveld mee aan te leggen maar daarvoor in de plaats deze "Arc" hebben neergezet. Daarna het serieuze werk, de Pha ThatLuang, belangrijkste monument van Laos. Het is een symbool van Boedisme en soevereiniteit van Laos. Het is een stupa groot & goud, oohh "wa skon". Daarna nog wat andere wats gezien en als laatste de Wat Si Saket bezocht. De oudste van de stad en dat was te zien. Erg mooi en met meer dan 7000 boeddha's ook erg mooi om te fotograferen. Hierna onze paspoorten weer opgehaald en s'avonds een broodje falafel gegeten... aah,mmmm. lekker!!! Gisteren met de local bus naar "Buddha Park" 24 km buiten Vientiane. Vanaf het busstation langs de "Friendship Bridge"( grens met Thailand) naar het park gereden. Het was een klein maar mooi parkje gelegen aan de Mekong (alweer) Mooie boeddha's & een soort tempeltje waar je in kon en via smalle trapjes op kon klimmen.Eenmaal terug in Vientiane een besluit genomen in 1 keer door te gaan naar het zuiden en geen andere plek tussenin te bezoeken. Vanavond vertrekken we met de sleeperbus naar Pakse! Ivette ik ben heel benieuwd of het veranderd is in die 3 jaar. We proberen wel naar het hotel te gaan waar wij toen hebben overnacht Sabaidy 2 Guesthouse. Daarna verder naar het zuiden af zakken om over te steken naar Cambodja.

Vang Vieng; Friends, Tubing, Blowen en Happy Shakes

2008-12-05T23:29:00.000-08:00

Alles wat je over Vang Vieng leest in de LP van Laos klopt. Bars waar ze 24 uur per dag Friends (populaire Amerikaanse tv serie, voor de 3 mensen die ik ken die nooit tv kijken of geen tv hebben). We waren amper in de stad en hoorde het al vanuit 3 verschillende bars komen! Na wat rondgelopen te hebben een rustig hostel gevonden. Daarna naar de rivier gelopen om samen te lunchen en daar zagen we al waarom er zoveel jongeren deze plek uitzoeken om te relaxen. Bijna overal kun je jointjes kopen of hoe de Engelse het mooi zeggen 'spliff ' Overal waar 'Happy' voor staat is met een bepaald speciaal ingrediënt klaargemaakt: marihuana of paddo's!! Heel triest om al die mensen in de cafés te zien zitten, een beetje dom voorzich uitstarend naar de tv kijken onder het genot van een spliff & een happyshake. Deze laatste is trouwens bereid met paddo's. Ik las van de week dat deze voortaan verboden zijn in Nederland!!
Dan is er nog het fenomeen Tubing; met een binnenband van een auto de rivier af (stroomafwaard natuurlijk) en onderweg stoppen in 1 van de vele barretjes langs de rivier voor bier, jointjes en happy shakes. Hier hebben we niet aan deelgenomen,"wat een oude dozen" hoor ik sommige van jullie al zeggen!! Sorry maar dit is niet mijn ding. En sommige waren s'avonds echt heel ver heen. Niet of amper kunnen lopen, kotsen,kotsen en nog meer kots, dusss... en vaag uit hun nek lullen. Zielig!!!!
Wij hebben het gewoon bij een paar biertjes en 1 lao lao gehouden(rijstwhisky) in de Aussie bar. Dit laatste drankje kregen we van de eigenaar aangeboden, een Australiër. Nog wel een mountainbike gehuurd (echt een superfiets) en van s'morgensvroeg tot het donker werd door de omgeving gefietst die wel heel mooi is. Veel karstgebergte (helaas niet zo mooi als in zuid-China) mooie natuur,veel grotten en kleine dorpjes waar je vriendelijk wordt begroed door vooral de kinderen " Sabaidy". De wegen waren niet echt ideaal en de route op de map die we meekregen hebben we niet echt gezien omdat we al snel de verkeerde weg insloegen (natuurlijk, we zullen eens een route volgen! ha,ha,ha) en de wegen nog slechter werden. Heel veel stenen, keien en kuilen, aah mijn kont!! en de rest.....Paar dagen gebleven en toen hadden we het wel weer gehad in dit drugsparadijs. De omgeving hier is erg mooi en de blowers, friends & harde muziek neem je maar voor lief. Jezus,ik wordt echt een oud wijf!!
Volgende dag vanuit Vang Vieng de bus naar Vientiane genomen.

Luang Prabang; lekkere koffie, La Vache Qui Rit & baguettes (lekker lang)

2008-12-05T23:18:00.000-08:00

Luang Prabang is vanaf 1989 net als de rest van Laos pas open voor toeristen en er is denk ik sinds toen heel erg veel veranderd. De stad staat op de Unesco World Heritage lijst dat betekend dat er geen grote bussen of vrachtwagens mogen rijden en dat de gebouwen in originele staat moeten blijven en gerenoveerd worden als dat nodig is en niet gesloopt en er iets nieuws wordt neergezet. Heel mooi stadje waar ook erg veel Fransen rondlopen, vooral 65+. Natuurlijk vanwege hun geschiedenis met Laos maar over het algemeen komen we veel Fransen tegen. Je ziet dan ook veel mooie oude huizen uit de Frans koloniale periode. We hebben hier veel gewandeld en de stad goed bekeken en gefotografeerd (Leica, geen digitale foto's). De Mekong loopt door Luang Prabang en elke avond gegeten met Kevin, een Canadees die we in China al hebben ontmoet en Joe & Richard een engels stel, in 1 van de vele restaurantjes aan de rivier. De relaxte Zuidoost Azie sfeer begint toch echt hier in Laos. Alles gaat wat trager door de warmte en we moeten ons af en toe afremmen en onze altijd zo bruisende energie ha,ha.. te verdelen.Na een dag of 4 begon het weer te kriebelen en zijn we samen met Joe &Richard verder afgereisd naar Vang Vieng.

Laos, he geen chaos (meer)

2008-11-27T21:33:00.000-08:00

Inmiddels al een aantal dagen (sinds afgelopen zaterdag)in Laos. Wat is het hier schoon!!
Eerst naar een plaatsje Luang Nam Tha, heel relaxed. Brommertje gehuurd en door de omgeving gereden. Leuke mensen ontmoet en uiteindelijk met z'n alle dezelfde bus naar Luang Prabang genomen waar we nu zitten. Het is hier erg mooi. Oude gebouwen uit de franse periode en mooie Wats (tempels). 1 ding is erg klote, onze digitale camera doet het niet meer. Hij hield er in 1 keer mee op. Van alles geprobeerd! Waarschijnlijk in Vientiane een nieuwe kopen. Voorlopig geen foto's op de weblog (inmiddels thuis en foto's toegevoegd) We hebben net wel een aantal foto's toegevoegd aan oude berichten. Het blog werkt niet helemaal zoals ik dat wil maar ja alles staat erop en er staan een paar skonne platjes bij.
Morgen gaan we naar Vang Vieng. Het weer is echt super zo'n 27 graden, lekker briesje vandaag, mmm..

YuanYang - Luchun - Jiangcheng; roggelen, spugen, waterpijp in de bus & scheuren beng beng!

2008-11-22T23:27:00.000-08:00

Daar zaten we dan in de bus van YuanYang naar Luchun s'morgens om 7 uur. Na eerst een paar rondjes door de stad en een hoop getoeter. Dimitri heb je al een nieuwe klaxon? Anders nemen wij er wel eentje mee, Jezus wat een herrie! vertrokken we naar Luchun. Alles wat we de afgelopen 2 maanden hier in China hebben gezien, gehoord & geroken werd vertegenwoordigd in onze bus.
Even een korte impressie van China. Bijna iedereen roggeld regelmatig (heel hard) en legt vervolgens een lekkere dikke klodder neer op straat, hangend uit de bus of zelfs in de bus! Vrouwen vaak nog harder dan mannen.
De rijstijl is hoe zal ik het formuleren.. apart.. Ze kunnen vaak niet rijden met uitzondering de buschauffeurs.
De afdeling eten is ook fijn. Alles maar dan ook alles wordt hier gegeten. Er is geen onderdeel van een dier dat niet opgegeten wordt. In de supermarkt vind je verpakte kippentenen "de letterlijke kippenpoten". Er zijn in elke stad zelfs een aantal winkels te vinden waar ze alleen verpakt vlees verkopen als snoepjes. De Chinese variant op de Jamin zullen we er maar van maken. Het opeten van deze heerlijke snoepjes & tevens ook de rest van al het eten gaat gepaard met een hoop smak geluiden, hoe harder des te beter en als iets niet lekker is of er zit iets in de weg spuug je het gewoon op de grond, ook dit kan in bus of trein. Rij je door de stad, bergen of ander natuurschoon en je hebt net je blikje drinken op of je in plastic verpakte lunch, raampje open en .. hoppa.. gewoon naar buiten gooien. Marcel, Chow Chow heb ik nog niet op het menu zien staan wel 1 op straat. Die blauwe tong is misschien wel een delicatesse hier. Hoop knoflook erbij en .. Dit eten ze hier met tenen tegelijk. Niet de 3 tenen die wij door het eten doen. Nee, heel de bus, trein of metro ruikt ernaar, heerlijk om 7 uur s'morgens.
Op naar het volgende onderwerp. Roetfilters nooit van gehoord!! Rookverbod in het openbare vervoer, restaurants & cafés zal hier nooit ingevoerd worden. Die laatste 2 vinden we trouwens helemaal niet erg maar in de bus of trein! Overal maar dan ook overal wordt gerookt en veel! Ook in de sleeperbus wordt s'nachts vrolijk doorgepaft. Ook de zelfgefabriceerde waterpijp gaat mee de bus in en met een biertje erbij zorgt dit toch voor een aangename kroegsfeer, dus....

Toilet: de eerste keer naar een openbaar toilet was ook een hele belevenis. Poepen in de Gobi hadden we al gehad maar daar zat je (gelukkig) alleen maar hier zitten ze gewoon met de deur open of nog erger er is geen deur!. Wat nog leuker is zijn de toiletten die helemaal niet afgesloten zijn. Zit je met z'n allen op een rijtje te plassen of te poepen. Kun je de krant delen. " jij de sport, ik de cultuurpagina".
Nee, Chinezen en hygiëne gaan niet echt samen. Dirk nu snap ik die viezigheid in je appartement die je schoon moest maken nadat er 15 chinezen hadden gewoond. Heel normaal hoor keuken en toilet hoef je helemaal niet schoon te maken.

1 ding moet wel vermeld worden, ondanks de hygiëne zijn we niet ziek geworden in China!!

Nee, maar alle worstjes op een stokje. China is verder echt een geweldig land. Hele mooie natuur, telkens weer nieuwe verrassingen, lieve & behulpzame mensen, lekker eten en er is een minderheidsgroepering 'Muso' bij Lugu Lake waar vrouwen zoveel mannen mogen hebben en nooit trouwen (vuile slet). Zijn de rollen een keer omgedraaid!
Dit is zeker een land net als Mongolië waar we terug willen komen. Zeker om door omgeving van Chengdu te reizen en natuurlijk Tibet.

Zo weer even terug naar onze busrit. Na zo'n 6 uur in de bus kwamen we in Luchun aan. Hier dachten we te kunnen pinnen maar oeps.. helaas niet mogelijk. Ook geen creditcard en al helemaal geen dollars wisselen. Anderhalf uur later kwam onze volgende bus (nog steeds geen geld) waar we na een heftig ritje over een weg in aanbouw (door alweer landverschuivingen weg gespoeld) over veel te smalle wegen met afgronden reden. s'Avonds om 21:00 in Jiangcheng gearriveerd. Ingechecked in het hotel boven het busstation & weer geen bank. In het hotel gevraagd wat de bus zou kosten en na het betalen van de kamer kwamen we erachter dat we zo'n 20 Yuan te weinig hadden. Dat werd dus zonder eten naar bed. De volgende morgen weer om 5 uur op en voor 6en stonden we bij het loket voor een ticket naar Jinghong. Geert had in het ergste geval iets van zijn kostbare bezittingen (een schone onderbroek en vers afgeschoren baardhaar, hier totaal onbekend maar zeer gewild) willen verkopen om het resterende bedrag te vergaren. Uiteindelijk was dit allemaal niet nodig want de buschauffeur was zo aardig om voor ons de resterende 20 yuan (€ 2,25) te betalen, voor hier toch best een heel bedrag.
Daar zaten we dan Joepie.. in de bus van 6:30 op weg.Ook dit was een lange rit door werkzaamheden aan de weg door landverschuivingen.
10 uur later zijn we hier in Jinghong beland en konden we binnen 5 minuten een Bank of China vinden waar we gewoon konden pinnen en weer wat te eten konden kopen.

Onderweg veel theeplantages, rubberbomen en bananenbomen gezien, skitterend!

De natuur en temperatuur is hier trouwens al echt zoals we in Laos zullen gaan tegenkomen, palmbomen, de Mekong rivier, en een graadje of 25.

O,ja we zijn het laatste stuk trouwens 2 keer gecontroleerd onderweg. Soort politiepostje langs de weg waar alle bussen moeten stoppen. Paspoort inleveren en 10 minuten later rij je weer vrolijk verder. Dit is voor je eigen veiligheid, zeggen ze.

Ben op zoek naar Shangri-Laaaaaahhh!!!

2008-11-21T03:11:00.000-08:00

Zhongdian, een paar jaar geleden door de overheid omgedoopt tot Shangri-la om meer toeristen te trekken (vandaar dat Gerard Joling het in de jaren 80 niet kon vinden) was een heel leuk & relaxed stadje. Een beetje een vervanging voor Tibet waar we zoals sommige van jullie al weten niet naartoe zullen gaan. Het is te duur om er te komen en de reismogelijkheden binnen Tibet zijn erg beperkt, 1 of 2 plaatsen die je maar kunt bezoeken door maatregelen van de Chinese overheid ( 3 keer per dag paspoort en bagagecontrole en 24 uur per dag een gids om je heen, Chinees natuurlijk!!) Dit zal waarschijnlijk niet snel veranderen. We zien wel of we er uiteindelijk naartoe gaan en anders gaan we in de toekomst nog een keer terug.Iets buiten Zhongdian een heel mooi klooster bezocht. Het belangrijkste klooster van Zuid-West China. Ook hier natuurlijk weer "skonne platjes" geschoten, skitterend!Heerlijke yak kaas gegeten, hmmmm...kaas! Die blonde kaaskop zat weer eens heerlijk te smullen. Verder stadje goed bekeken, gefotografeerd & daarna met Marco, een Nederlandse jongen die we in Beijing al eens eerder hebben ontmoet (daarna niet meer gezien) de sleeperbus naar Kunming genomen. Weer een ervaring rijker, zullen we maar zeggen en dan weten jullie wel hoe het gegaan is! Jammer dat we nog steeds geen foto's toe kunnen voegen want als sardientjes in blik zaten of beter gezegd lagen we in de bus. 3 smalle bedjes naast elkaar van zo'n 1.70 lang en 50 cm breed, " ik mis iets.. nachtrust". Over de Chinese gewoontes buiten en binnen later meer...

Kunming, "wie niet weg is is gezien"

2008-11-20T05:30:00.000-08:00

Moe van de sleeperbus kwamen we om een uurtje of 7 aan in Kunming. Na de bustickets gekocht te hebben voor de volgende bestemming moesten we nog lang zoeken naar ons hostel maar eenmaal aangekomen een heerlijke douche genomen en wat gegeten. De volgende morgen de bus genomen naar Yuang Yuan waar de mooiste rijstterrassen ter wereld zouden zijn (is inderdaad heeeel mooi) In de bus weer de Belgische Sigrid tegengekomen die we in Lijiang al eerder hebben ontmoet.
Samen met haar en nog een Engelse een hostel gezocht en voor de volgende dag een busje met chauffeur geregeld die ons naar de rijstterrassen zou brengen. Om 5:30 al in de bus op naar de zonsopgang. Heel mooi uitzichtpunt. Hierna naar een local markt gegaan. Klinkt heel toeristisch maar dat was niet echt het geval. Daar kwamen bijna nooit toeristen en dat was wel te merken. We werden door iedereen aangestaart. Mensen waren heel mooi gekleed met echte traditionele kleding maar wilde vaak (helaas) niet gefotografeerd worden. Dan maar snel en stiekem. Mogen wij wel, we zijn immers zelf zo'n 400 tot 600 keer als het niet meer is gefotografeerd hier in China. (zie foto's bij tekst Yuan Yang - Luchun) S'avonds nog een hele mooie zonsondergang gezien en daarna weer vroeg naar bed om de volgende dag te beginnen aan een lange busrit.

Van Shangri-la naar Chengdu is een "no can do"

2008-11-20T05:13:00.000-08:00

Ons plan om vanuit Shangri-la naar Chengdu, een busrit van totaal 7 dagen,hebben we na Geert zijn ervaring in de Gorge maar laten vallen. Het is een tocht over 1 van de gevaarlijkste wegen ter wereld (pff.. zegt de familie, blij dat jullie dat niet doen) Met een weg die over meerdere bergtoppen boven de 5000 meter gaat en waar veel mensen last van hoogteziekte krijgen (ook Chinezen zelf). Bovendien kan de weg deze tijd van het jaar vol sneeuw liggen en zo kan het zijn dat je onderweg voor een paar dagen vast komt te zitten. In Lijiang een stel ontmoet die na het staken van hun trip naar Tibet (zelfde reden als ons) besloten wel deze route te volgen.
Eenmaal in Shangri-la kregen ze geen tickets. De eerste dag waren ze zogenaamd al uitverkocht en de tweede dag alleen voor Chinezen beschikbaar. Binnenkort moeten we ze even mailen of het uiteindelijk nog gelukt is. Zo veranderde ons plan en zijn we toch maar naar Kunming gegaan om van daaruit verder naar het zuiden af te reizen.

Lugu Lake, Lekker Fake

2008-11-20T04:27:00.000-08:00

Vanuit Lijiang ook nog naar Lugu Lake geweest. Ja.. Mama wist wel welke bus we moesten nemen; hmm,,,.. Het was een minibus vol Chinezen. Al vrij snel kwamen we erachter dat we midden in een tour beland waren!! Stoppen op de gekste plekken:kijken naar haarspeldbochten en varen op het Lugu Lake vlak voor we zouden arriveren ( hebben wij trouwens niet gedaan en moesten een uur wachten op onze Chinese medepassagiers) Na ruim 9 uur rijden kwamen we dan eindelijk bij ons hostel aan. Onze dorm ( 12 bedden, waarvan 2 bezet door ons, de rest was leeg) keek direkt uit op het meer. Er was verder niet veel te doen en we hebben daarom alleen een beetje rondgewandeld, gelezen en uitgerust (soms best fijn alleen niet daar)
Terugweg ging sneller maar met hier en daar werkzaamheden aan de weg door landverschuivingen toch weer 7 uur in de bus. s'avonds weer bij Mama's gegeten en onze spullen ingepakt. De volgende dag na het ontbijt afscheid genomen van Mama en 3 dikke zoenen, een omhelzing, banaan en ketting later zaten we in een minivan naar het busstation.
Hier tickets gekocht voor Shangri-La (Zhongdian). Na ruim 4 uur rijden door de bergen kwamen we in Zhongdian aan ( 3200 meter).

Tiger Leaping Gorge (waar zijn die tijgers nou??)

2008-11-20T03:49:00.000-08:00

Bij het ontbijt de drie andere mensen ontmoet die ook meegingen naar de gorge. Egbert (Nederlander), zijn vriendin Katie (Amerikaanse) die vanaf januari samen in Amsterdam gaan wonen en Jonathan (Israëlieer). Na ruim 2 uur in een minivan (geregeld door mama) gearriveerd bij het begin punt van de tocht, Jane's Guesthouse. Na een bakkie (lekkere?!) koffie begonnen aan de tocht. Vrijwel bij de start nog een Israëlieer (ook Jonathan genaamd) en 2 Maleisen ontmoet die ook meegingen. De Maleisen hebben we alleen bij het begin van de tocht gezien want daarna gingen ze hun eigen weg. Het was een fantastisch mooie wandeling, en met name de '28 bends' (bochten) was een ware beproeving. In totaal zijn we de eerste dag meer dan 900 meters gestegen naar 2670 meter. Ook hier weer fantastische uitzichten met als constante blikvanger de besneeuwde toppen van de Haba Snow Mountain (5400 meter). Rond 18uur kwamen we aan bij het Teahorse Guesthouse waar we de eerste dag hebben afgesloten met een lekkere maaltijd en maarliefst 1 biertje (hadden we trouwens al gemeld dat alle biertjes hier in halve liters komen? het percentage alcohol is minimaal of hoger dan 3,6%, zo staat op het label vermeld?!) Daarna moe maar voldaan onder de wol ( of beter gezegd op de elektrische deken, heerlijk). S'morgens weer vroeg op om buiten lekker je gezicht te wassen met ijskoud water naast een gigantische wietplant, die hier overal in het wild voorkomen! Na een goed ontbijt weer aan de wandel. Nog gestopt bij Halfway Guesthouse, wat gedronken, een leuke groepsfoto gemaakt en daarna aan de afdaling begonnen. Geert heb ik daarna bijna niet meer gezien. Die vond de pieken van 4000 meter en de afgronden naast de smalle wandelpaadjes wel genoeg geweest en is dus in een straf tempo naar veiligere hoogtes (of laagtes) gevlucht, en ik maar foto's maken!Iemand met hoogtevrees valt dit natuurlijk niet kwalijk te nemen, Geert ik ben trots op je!!
De Yangtse rivier (langste rivier van China) die beneden door het dal liep konden we de 2e dag pas echt goed zien. Het was een hele mooie afdaling met een aantal schitterende watervallen waar we onderdoor liepen. Ze gaan net als op een andere plek in China (tip: documentaire Up the Yangtse) waarschijnlijk een gigantische dam bouwen waardoor het binnenkort niet meer mogelijk is door de gorge te lopen.
Eenmaal beneden weer een busje richting Lijiang genomen om s'avonds weer bij mama's aan tafel te schuiven voor het heerlijke eten. Volgende avond nog samen gegeten en biertjes gedronken met Egbert en Katie die de volgende ochtend zouden vertrekken richting Beijing.

Mama Nasi

2008-11-20T03:31:00.000-08:00

Vanuit Dali binnen 4 uur in Lijiang. Het was even zoeken maar na hulp van twee Chinese meisjes bij ons guesthouse 'Mama Naxi' aangekomen (Mama Nasi genoemd door ons). Heel simpel maar fantastisch guesthouse. Mama Nasi is een ervaring apart (je hoort haar de hele dag: "Money, money....mama money" roepen als er weer iemand voor iets moet betalen). Deze dame bezit meerdere hostels en een splitpersonality. Alles kan door mama geregeld worden, je hoort ook iedereen roepen:"mama kun je dit? mama kun je dat?" S'avonds om 18uur kun je voor 10Yuan per persoon (ongeveer 1,1euro) een gezamenlijke door mama en haar dochter bereidde maaltijd krijgen. Een tafel vol vlees, genoeg vega (tofu), en veel verse groentengerechten, telkens nieuwe rijst bijgevuld in je bakje (en probeer maar eens te weigeren als ze weer willen bijvullen) en genoeg thee, heerlijk!!
Lijiang zelf was wel erg toeristisch. De toeristen zijn hier bijna allemaal van Chinese afkomst. De oude stad was autovrij, erg mooi, maar alle oude woningen waren omgebouwd tot winkeltjes waar iedereen dezelfde souvenirs, sjaals etc. verkocht. Na een paar dagen in Lijiang te zijn verbleven en de stad goed bekeken te hebben werd het tijd voor de Tiger Leaping Gorge.

We zijn in Dali maar zagen het eerst nie!

2008-11-03T04:51:00.000-08:00

Ni Hao!! Weer even een berichtje uit China. Woensdagavond in Dali aangekomen en in de stromende regen opzoek naar een hostel en uiteindelijk beland in de Tibetan Lodge. No. 3 Guesthouse, waar we eigenlijk naar toe wilde gaan bleek namelijk compleet afgefikt. De eerste twee dagen zijn letterlijk in het water gevallen, constante regen dus. Een beetje het stadje verkend maar verder was zelfs de berg waar dit dorp aan de voet van ligt niet zichtbaar. Nu echt fantastisch weer 25 graden, zon en een mooie strakblauwe lucht. De voorspellingen zien er

gelukkig ook erg goed uit. ( zie weeronline).
Na drie nachten in dit hostel besloten we te vertrekken naar Jim's Tibetan Guesthouse omdat we hier iedere avond lekker gegeten en leuke en interessante gesprekken met de eigenaar (van origine uit Tibet) hadden gehad. Vrijdagavond na het eten en drinken vroeg hij of we zin hadden in een trip naar een bergfamilie. Een van de personeelsleden komt namelijk uit de bergen en haar hele familie woont daar nog steeds. Voor ons waren daar nog nooit eerder toeristen geweest dus dat was een mooi vooruitzicht en redelijk spannend. Wij waren voor hem dan ook een soort proefpersonen omdat hij in de toekomst misschien meer trips naar deze familie wil organiseren. Voordat we zaterdag naar de bergen zouden vertrekken hebben we die vrijdagavond nog in stijl afgesloten in een echte Chinese karaokebar/hoerenkeet. Jim, de eigenaar, had die avond een stuk af tien van zijn vrienden over de vloer en na eerst wat indrinken in het hostel werd het feest voortgezet in de Karaokebar, en wij konden daar niet bij ontbreken vonden ze allemaal. Voor foto's en filmpjes van het bewuste bezoekje zullen jullie nog even geduld moeten hebben want de Internetverbinding hier is weer niet optimaal (dit geldt helaas ook voor de andere foto's van China). Het was zeker een bijzondere ervaring voor ons maar zeker ook voor de bezoekers van de bewuste bar waar anders nooit een buitenlander gesignaleerd wordt.
De volgende morgen weer vroeg op en na een uitgebreid ontbijt samen met het meisje van het hostel de bus naar het busstation in de grote stad genomen. Na een aantal keer overstappen moest in een klein minibusje het echte klimwerk worden bedwongen. Door de heftige regenval van voorgaande dagen kwamen we uiteindelijk niet verder dan een paar honderd meter de berg op omdat het te glad, modderig en steil was. We hebben het nog een half uurtje geprobeerd door takken op het pad te leggen en flink te duwen, maar helaas, het busje was geen 4wheel drive dus moesten we de benenwagen al eerder dan gepland opstarten. Inmiddels was de zon doorgebroken, joepie...eindelijk mooi weer, maar het maakte de echte klim naar boven wel extra zwaar. Na een aantal keer een beekje over gestoken te zijn kwamen we uiteindelijk bij het eerste dorpje aan de voet van de berg waar we haar oma een een aantal andere familieleden hebben ontmoet. Na een pauze van een paar minuten zijn we begonnen aan het echte klimwerk samen met haar zus en een neef die ons al opgewacht hadden bij oma. Helaas begon het alweer te regenen waardoor de smalle bergpaadjes nog glibberiger en moeilijker begaanbaar werden. Het werd dus een hele mooie maar pittige klim met fantastische uitzichten. 2200 meter en 2,5 uur later waren we uiteindelijk boven (dit bleek achteraf geen geringe prestatie volgens Jim). Nat van het zweet en de regen werden we hartelijk ontvangen door haar ouders., de enigste bewoners van deze bergtop. Sinds twee jaar wonen ze op deze bergtop omdat hun vorige huis, dat halverwege de berg lag, door een aardverschuiving volledig was weggevaagd. Gelukkig zijn er hierbij geen gewonden gevallen. Bij aankomst werd meteen een lekkere noodlemaaltijd voor ons bereid. Doordat wij geen Chinees spreken en zij geen Engels was er verder weinig communicatie mogelijk maar dat was eigenlijk geen probleem. Zij gingen gewoon door met hun dagelijkse bezigheden en wij konden dit heerlijk aanschouwen. De kippen (een stuk of 50) werden verzorgd, de varkens kregen eten, de ezels werden op stal gezet, enz. Verder waren er nog 3 honden en 2 katten op het erf aanwezig, dus genoeg leven in de brouwerij. Het uitzicht en met name de verandering van het weer en wolkenpartij waren adembenemend. S'avonds met de hele familie buiten voor het huisje gegeten en na nog wat tv gekeken te hebben (dat hebben ze dan weer wel) zijn we moe maar voldaan ons bedje ingekropen. Een WC hadden ze trouwens niet, dat was een kwestie van een stukje lopen en een leuk plekje opzoeken. Voor ons geen probleem na de ervaring met de Mongoolse toiletten (+10 voor de mountainpeople, he Franswa). De volgende morgen nog een lekker ontbijtje gehad (eigenlijk hetzelfde als het avondeten alleen hadden ze een extraatje: een hele kip in stukjes gehakt en gekookt in de soep. Echt de hele kip was herkenbaar, van de kop tot de poten) Gelukkig wisten ze dat wij vegetarisch aten dus kregen we ook geen scheve gezichten toen wij deze lekkernij aan ons voorbij lieten gaan, pffhh...gelukkig. Geert is ook spontaan en tijdelijk vegetarisch geworden. Na onze laatste foto samen met de familie zijn we aan de afdaling begonnen. Na een paar honderd meter afdalen hebben we een pauze gehouden bij haar andere oma en andere familieleden waar we hartelijk werden ontvangen met vers fruit, thee en natuurlijk de overvloed aan sigaretten die je worden aangeboden. Je pakje raakt hier in China maar niet leeg! Iedereen waar je een praatje mee maakt of waar je op bezoek gaat bied je sigaretten aan, niet weigeren want dat vinden ze raar en niet leuk. Gelukkig was het deze dag droog dus de tocht naar beneden was minder gevaarlijk (minder glijpartijen) dan de heenweg. Aan de voet van de berg aangekomen bleek er geen taxi die ons de rest van de afdaling richting de doorgaande weg zou brengen dus hebben we dit stuk ook maar gelopen. Vijf uur later en na een paar keer overstappen kwamen we uiteindelijk moe maar voldaan weer aan in Dali waar we s'avonds onze ervaringen en tips hebben gedeeld met Jim. Bij terugkomst hadden we wel een flinke tegenvaller te verwerken. Ons busticket voor de volgende dag richting de grens met Laos bleek door de dame van het bureau namelijk een dag te vroeg geboekt te zijn. We hadden toch duidelijk gezegd dat we de 3e wilde vertrekken maar ze had een ticket voor de 2e geregeld. Dus...onze plannen zijn wederom omgegooid! Omdat een nieuw ticket voor de volgende dag niet te regelen viel en we daardoor te laat aan de grens zouden arriveren (verlopen visum) hebben we besloten om ons visum dan maar te verlengen. Dat gaat heel makkelijk en goedkoop hier in Dali (16 euri's voor nogmaals 30 dagen). Heel vriendelijk geholpen, maar dat is hier eigenlijk heel gewoon. Bijna iedereen is vreselijk aardig en behulpzaam.
Morgen gaan we eerst nog met de veerboot naar de overkant van het Erhai Hu meer en in de middag zullen we de bus naar Lijiang nemen waar we 3,5 uur later zullen aankomen. Hier zullen we de Tiger Leaping Gorge gaan bewandelen. Dit is namelijk het laatste jaar dat het kan want er gaat een dam gebouwd worden waardoor de hele Gorge onder water komt te staan. Voor ons vervolg richting Shangri-La (Ja Gerard Joling, wij weten dit wel te vinden!!!! herinnerd u zich deze nog? "ben op zoek naar Shangri-Laaaaaaaaa").

Dat was het dan weer voor nu.

We hopen binnenkort de foto's te kunnen toevoegen.

'Niet Mokken, Lekker Wokken"

2008-10-25T02:50:00.000-07:00

Ik mis iets...smaak, hoeven we na Rusland en de schapensmaak in Mongolië (die echt overal in gaat zitten) niet meer te gebruiken.Ik mis iets...sfeer, evenmin.Ik ruik iets...Knoflook.Oehhh...wat stink het hier, kijk naar links "double U C!!" openbare toiletten!Ik mis iets...tanden, is hier weer van toepassing.Even een update uit het regenachtige Yangshuo.Het regent hier al de hele dag en dus een goed moment om aan ons weblog te werken.In Pingyao nog fietsen gehuurd en zeven kilometer buiten het stadje de Shuanglin tempel bezocht. Waren daar de enigste bezoekers en dat is natuurlijk altijd lekker. Veel rondgelopen, gefietst, gefotografeerd en met de locals gepraat.
Pingyao heeft zo'n 40.000 inwoners en is een goed bewaard gebleven traditionele Han-stad. Om de stad ligt een compleet intacte stadswal uit de Ming dynastie (6 km lang). Pingyao was tijdens de Ming dynastie een bloeiende handelsplaats en dit is dan ook de stad waar de eerste bank van China is opgericht. Vroeger tijdens de Ming - en Qing Dynasty was het een hele rijke stad. In de 20e eeuw raakte de stad in een crisis waardoor een lange arme periode volgde en de stad in verval raakte omdat er geen geld was om alles op te knappen (gelukkig voor de toeristen van nu). De stad ziet er daardoor zonder KFC en Mac (die je hier in elke stad om de 100 meter ziet) en alle andere moderne gebouwen nog puur uit. We zien natuurlijk ook de negatieve kanten van China, maar niet te veel kritiek over dit land op onze weblog anders worden we direct uit de lucht gehaald (hier in ieder geval) en kunnen we jullie dus niet meer van onze verhalen voorzien. Meerdere reizigers die we hier hebben ontmoet kunnen hun weblog namelijk niet meer openen. Kritiek en discussies volgen dus later wel als we dit land verlaten hebben.

De uitspraak: "Chinezen eten alles dat vier poten heeft, behalve een tafel" is hier zeker van toepassing. Zelf gelukkig nog weinig dierenleed meegekregen maar echt alles is hier te bestellen, tenminste als je je niet direct in het toeristische gedeelte bevind. In Beijing is het eten van hond in restaurants sinds het begin van de Olympische Spelen verboden maar hier in Yangshuo kun je op de markt terecht voor onze trouwe viervoeter. Daarover later meer.Van de week weer een hele leuke groep Aussies ontmoet die hier zijn om de beroemde karsttoppen (karstgebergte) te beklimmen. Een van hen vertelde dat hij moeilijkheden kreeg toen hij probeerde een marktkoopman te fotograferen die hond verkocht.Na Pingyao samen met Henry (een Fin), Marco en Serena (2 Italianen, dus lekker over eten gepraat) met de bus naar Xi'an gereden. Deze stad viel een beetje tegen. Dit kwam mede door het slechte weer want dat beïnvloed ook wel de sfeer. Moslim Quarter was wel heel erg levendig en kleurrijk en het eten was geweldig. Heel erg pittig..Mmmm, veel vlees maar ook vega-spul voor mij. De Keuringsdienst Van Waren zou hier duizenden Chinezen een heel leven aan het werk kunnen houden met het controleren van de restaurants. Soms is het net of je zit te dineren in een slachthuis. En van het schoonmaken van keuken en tafels hebben ze hier ook geen kaas gegeten. Maar alles went. Vlees wat even later op je bord beland kan best de hele dag in een bak op de stoep van lokale slager (die zijn er velen) hebben liggen zonnen. Maar zoals Linda altijd zegt: "dat is goed voor je immuunsysteem". Maandag 20 oktober samen met Henry, Marco & Serena uit eten geweest en biertjes gedronken om Geert z'n verjaardag te vieren. Helaas geen taart! maar wel lekker chineesje.Verder kun je Xi'an niet verlaten zonder de 'Army of Terracotta Wariors' gezien te hebben. Heel groot, indrukwekkend en je moet het inderdaad gezien hebben, duss...De 22ste vanuit Xi'an de trein naar Guilin genomen. Een softsleeper (dit keer waren alle andere plaatsen uitverkocht) Jezus, wat een luxe vergeleken met de hardseat! Je hebt zelfs je eigen wachtruimte op het station met luxe sofa's en tv en je mag als eerste de trein in. Hal helemaal leeg!! Heel vreemd voor ons. Als je altijd zo zou reizen hier heb je China niet echt gezien. Eenmaal veilig opgeborgen in de trein mag het plebs van de hardseat het peron op komen. Daar hoorde wij bij vanuit Beijing naar Pingyao!1 nachtje in regenachtig Guilin, treinkaartjes geregeld voor de 28ste richting Kunming en door naar Yangshuo. Was een leuke busrit met een nog leukere foute Sjinese film! Hilarisch voor de Chinezen zelf maar des te meer voor ons tip: kijk een keer een foute sjinese film!Nu dus in Yangshuo, toeristisch maar wat een mooie natuur. Gisteren met een klein bootje op de Li River gevaren van Yang Di naar Xingping. Heel mooi, skitterend man!We wilde vandaag een brommer huren om de omgevingte verkennen en morgen een fiets, maar het weer is echt KUT! Het regent non-stop.. ooh het is net droog.. Hoop dat dit blijft!Dinsdag naar Guilin en vanuit daar naar Kunming met de trein (22uur)overstappen in een bus en door naar Dali waar we een dag of 3 gaan verblijven om daarna helaas China te moeten verlaten. Einde Visum!!He, geen Tibet?? Jawel maar onze plannen zijn al gewijzigd. We gaan vanuit Dali richting... Laos!!dan Cambodja, Thailand, Indonesië en dan proberen via Jakarta of Bangkok naar India te vliegen daarna Nepal en als laatste Tibet en China (nog een keer) om vanuit hier terug naar Nederland te vliegen.Ach, misschien veranderd er wel weer het een en ander onderweg, we zien wel!Vanavond weer op de foto met chinezen " you awe so utifull, can I make pictuwe?"We moeten zelf ook maar eens met onze camera dit soort foto's gaan maken!Zo nu eerst wat eten en daarna waarschijnlijk nog even de kroeg in met de Aussies.Tot een volgend bericht.Dikke sjinese kus, Geert & Linda's

Foto's Beijing

2008-10-17T03:48:00.000-07:00

Sambal bij?

2008-10-17T03:44:00.000-07:00

Hier dan de foto's van Beijing. De eerste foto is van onze treinreis van Mongolië naar China.
Beijing was echt geweldig en zeker een stad waar ik terug wil komen. Fantastische mensen, intense kleuren en niet te vergeten geuren, fijne drukke straten met veel winkeltjes en eetstalletjes. Het leven speelt zich echt af op straat.
Gisteravond met de trein vanuit Beijing vertrokken naar Pingyao. Om 19:00 de trein en vanmorgen om 7:30 aangekomen. De hardsleepers waren uitverkocht dus dat werd voor 8,- een hardseat!! Dit houd in dat je op een klein bankje in een volle rokerige coupe beland met alleen maar chinezen die veel lawaai maken en je letterlijk de hele nacht aan blijven staren. Je zou denken dat je na een minuut of 10 iemand wel helemaal goed bekeken hebt maar nee, sommige mannen vonden het nodig naast mij op de grond te komen zitten, lekker dicht tegen me aan te kruipen en andere mij letterlijk de hele nacht aan te blijven staren!! Een hele belevenis rijker zullen we maar zeggen, duss...
Het kijken van chinezen was niks nieuws omdat we in Beijing ook al aardig wat hebben meegemaakt. Door mensen vaak stiekem op de foto gezet of zelfs van heel dichtbij gefilmd! Toen we in het Summer Palace waren kwam een man al in de verte met z'n videocamera mijn richting in lopen en bleef me maar filmen tot dat hij vlakvoor me stond. Toe heb ik m'n gezicht maar weggedraaid en ben weggelopen. Sommige mensen vragen of ze een foto mogen maken en andere doen het gewoon, of wat nog leuker is gaan ze stiekem naast je staan. Dit vind ik allemaal niet erg wij doen immers hetzelfe. Ik moet wel zeggen dat we daardoor makkelijker overal foto's van maken.
Nu in Pingyao, toeristisch maar wel heel mooi oud stadje met alle originele gebouwen zonder auto's maar wel elektrische karretjes. Morgen gaan we een fiets huren en de stad eens goed bekijken. Zondag of maandag gaan we weer verder richting X'ian.
Het eten is touwens niet te vergelijken met het eten bij 'de grote muur'in Nederland.
Zoveel lekkere groente gerechten en allemaal zo verschillend. Geen Tjap Tjoy of Foe Yong Hai en al helemaal geen nr.50 de beroemde en ooh zo vaak bestelde Babi Pangang (elke zondagavond bij studiosport bord op schoot)
Net weer heerlijk gegeten. Leuk hostel gevonden hier in Pingyao waarover morgen meer.

nr.33

2008-10-15T22:41:00.000-07:00

Hier nog even een laatste update vanuit Beijing voordat we vanavond de trein richting Pingyao nemen.
Foto's zullen later volgen omdat in de meeste Internetcafés hier de usb ingang afgesloten is, waarschijnlijk weer een soort beveiliging vanuit de overheid voorgeschreven.

Visum is trouwens gelukt in UB. Via het hostel tip gekregen om fake tickets te kopen bij Korean Air voor in/out tickets betaalde we $3,- p.p. Vervolgens naar de Chinese Ambassade en een week later kregen we ons paspoort met visa terug (kosten visa $ 30,-)
Ook nog 2 North Fake jassen gekocht voor zo'n 25 euro per stuk incl. Fleece!

Maandag 6 oktober hebben we om 20 uur de trein naar Erlian (plaatsje net over de grens in China) genomen. vanuit het UB guesthouse met de taxi (nog geen 1,5 euro) naar het station gereden en onderweg ook nog een Duitse herder overreden. Deze was gelukkig al dood maar lag nog midden op de weg. De treinreis verliep verder voorspoedig en de volgende dag om 11 uur s'morgens waren we in Erlian. Het passeren van de grens met China verliep veel vlotter dan verwacht, zeker omdat we bij de grens van Rusland naar Mongolië 10 uur hebben stilgestaan.
In Erlian hebben we eerst geprobeerd om een trein naar Beijing te regelen maar deze vertrok pas twee dagen later. We zijn toen maar naar het busstation gelopen omdat we wisten dat er ook slaapbussen richting Beijing reden. Nadat we de kaartjes hebben gekocht zijn we voor de eerste keer in China een restaurantje binnengestapt met de hoop dat er ook wat Foe yong Hai te bestellen zou zijn. Toen Linda haar menukaart tevoorschijn haalde, die ze voor de zekerheid vanuit Amsterdam had meegenomen en nr. 33 aanwees (grapje ha ha ha neee), begon de hele zaak ons geinteresseerd te volgen. Nr 33 is dus niet bekend hier en eten zonder vlees is al helemaal uit den boze, in dit kleine stadje althans. We hebben geprobeerd uit te leggen dat we een vegetarisch gerecht wilden bestellen door op de kaart de verschillende gerechten waar groente te bekennen was aan te wijzen. het gevolg was dat ieder gerecht waar we ook maar een seconde naar hadden verwezen even later op onze tafel verscheen, allemaal met vlees natuurlijk.
Gelukkig konden we dit snel weer oplossen en hadden we uiteindelijk nog twee gerechten die werkelijk vegetarisch waren, een klein bordje met komkommer en zure kool van enig onbestemd soort. Niet erg hoopvol allemaal. Beijing zou gelukkig veel en veel beter worden, waarover later meer. Om half vier hebben we uiteindelijk de bus richting Beijing genomen. Nog nooit zoiets gezien. De slaapbus is een bus met 33 bedjes i.p.v. stoelen!!! maatje Chinees maar eigenlijk heel confortabel. De bus bestaat uit 3 rijen van twee bedden boven elkaar met smalle gangpaden ertussen. Een half uurtje nadat we vertrokken waren begonnen zich donkere wolken in de lucht te vormen en nog een half uur later was het alsof we al diep in de nacht zaten. Overal om ons heen bliksemschichten en donderslagen. Best indrukwekkend zeker omdat je door een landschap rijdt waar tot aan de horizon geen boom is te bekennen en bebouwing eigenlijk ook niet. Op een gegeven moment werden we opgeschrikt door een windvlaag die de bus letterlijk van de weg blies. De chaufeur moest al zijn stuurmanskunsten aanwenden om de bus heel tot stilstand te brengen. Na een kleine inspectie van de bus bleek dat er geen schade was en konden we onze spannende reis vervolgen. Linda bleef uiterst koel onder deze omstandigheden, sterker, het kon voor haar niet hard genoeg waaien en onweren. Ik had het er niet helemaal op eigenlijk omdat we letterlijk in ' the middle of nowhere' reden. Om vier uur s'nachts en na toch nog wat slaap, zijn we in Beijing aangekomen.
Samen met nog 2 andere toeristen hebben we eerst nog even koffie gedronken in de 24-uur Mac, om vervolgens de bus richting centrum te nemen. De eerste nacht hebben we doorgebracht in een hostel dat meer op een hotel leek, ongezellig en groot. De volgende dag zijn we daarom vertrokken naar Leo's Hostel dat midden in een van de hutongs ligt, kleine gezellige oude straatjes met restaurantjes, barretjes en veel bedrijvigheid op straat. Dit is echt een superbuurt. Onze (vooral Linda's) bange vermoeding bleken ongegrond. We hebben een fantastisch Chinees restaurant gevonden dat ook super vegetarische gerechten serveerde. Niet alleen blanke rijst met een ei of namaak eend van tofu maar echte originele Chinese groente gerechten. Echt veel lekkerder dan de Foe Yong Hai en Tjap Tjoy die in Nederland op de kaart staat. De eigenaar is bovendien een fotograaf die vooral het verdwijnen van de buurt in beeld brengt. Ook hier is namelijk flink huisgehouden voor het begin van de Olympische Spelen. Complete buurten zijn met de grond gelijk gemaakt om plaats te maken voor westerse winkelstraten die nu overigens half leeg staan. Je krijgt er een dubbel gevoel bij, aan de ene kant de vrolijke gezichten en de gezelligheid en aan de andere kant weet je dat er 200 meter verder mensen gedwongen werden hun huis en buurt te verlaten voor de komst van een gladgestreken winkelstraat die totaal geen sfeer bezit.
Verder hebben we een soort zwarte markt bezocht waar ik een nep Ray Ban zonnebril voor 5 euro heb gekocht en Linda voor 3 euro nieuwe oordopjes voor de MP3 heeft gekocht. Heel leuk dat afdingen.
Natuurlijk hebben we verder al de bekende plekken bezocht: Verboden stad, Lama tempel, Zomer paleis, Mooie parken, Tianmen plein, Tempel van de Hemelse Vrede met heel mooi park, en natuurlijk niet te vergeten de Chinese muur. Op eigen gelegenheid met openbaar vervoer naar Jinshanling gegaan en van daaruit onze 10 kilometer lange wandeling over de muur begonnen. Fantastische ervaring en zeer indrukwekkend. De muur bestaat hier uit verschillende gedeelten waarbij het ene stuk nog helemaal intact is en andere gedeeltes zeer vervallen zijn. Aan het einde van de 10 kilometer zijn we met een kabelbaan (waar geen karretjes aanhangen maar waar je een tuigje aantrekt en naar beneden raast) naar Simatai afgedaald. Vanuit daar met de taxi terug naar Miyun gegaan en vandaar de bus terug naar Beijing genomen. De taxi chauffeur zorgde regelmatig voor hartkloppingen (voor sommige werd het af en toe te veel) maar voor mij (Linda) gewoon een spannende rit. Soort Dukes of Hazzard momenten, hoe harder des te beter en hij kon echt wel goed rijden.
Deze trip hebben we gemaakt met Gabriel, Fabienne, en Clement. Drie Franse die we eerder in het hostel hebben ontmoet. Gabriel kenden we al vanuit de trein in Rusland en komen we telkens weer tegen. Fabienne en Clement wonen trouwens in een Ger (Mongoolse tent) in de Franse Pyreneeën. Die gaan we zeker nog opzoeken in de toekomst.
Gisteren naar het gigantische Beijing West Station gegaan om onze treinkaartjes voor vanavond te kopen en voor de laatste keer in ons restaurantje gegeten. Nu nog even het buurtje in en de laatste foto's maken en dan richting trein.
Tot het volgende bericht waarbij we ook onze foto's zullen uploaden.

Schaap, schaap & nog eens schaap

2008-10-06T01:50:00.000-07:00

RIGHT ON!!

2008-10-05T22:05:00.000-07:00

Tijdens onze trip hebben we leuke mensen ontmoet waarvan we eergisteren afscheid hebben genomen onder het genot van een biertje en een partijtje poolbilliard nadat we eerder op de avond ge zamelijk hebben genoten van een vegetarische maaltijd in ons favoriete restaurant Luna Blanca. Elizabeth en Karmen uit Antwerpen gingen helaas al verder naar Beijing maar die zullen we misschien nog in Antwerpen gaan zien. Een van de twee woont namelijk op een steenworp afstand van Mark en Janneke. Verder was daar natuurlijk Linda’s favoriet Larry, RIGHT ON!!!. Dit natuurlijk uitgesproken met een plat Australisch accent. De laatste ochtend (hij ging met z’n vrouw op een volgende trip in Mongolië) hebben we hem nog een leuk filmpje laten inspreken dat we thuis goed kunnen gebruiken om ons verslag van Mongolië mee te beginnen.

Eergisteren eerst met Gabriel (uit Frankrijk), die we met enige regelmaat weer terugzien op onze reis, naar Gandantegchenlin Monastry hier in UB geweest. Dit is het grootste boeddhistisch klooster hier in Mongolië. Een indrukwekkend boeddha beeld van 26 meter hoog gezien.

Gisteren hebben we het National Natural Museum bezocht omdat het National history Museum gesloten was. Zeer bijzonder . De vele opgezette dieren waren in geen jaren meer uit de vitrine geweest en zaten onder een dikke laag stof. Ook de manier waarop de dieren opgezet waren zou bij ons niet echt als professioneel beoordeeld worden. De vitrines waarin de dieren zijn geplaatst zijn rijkelijk gedecoreerd met watten (sneeuw) en glitters (sterren). Het leek wel of de meest talentvolle kinderen van de locale kleuterschool waren gemobiliseerd om de vitrines van een leuk landschapje te voorzien. Ook de grotere vitrines waren vaak verlicht door niet meer dan een lampje van maximaal 20 watt. Kortom een hele ervaring en zeer vermakelijk.

Vanmiddag de laatste boodschappen doen voor tijdens de treinreis naar China en voor de allerlaatste keer eten in Luna Blanca.

Tot China.

Videofragment Mongoolse muziek, dans en acrobatiek voorstelling.

2008-10-05T21:06:00.000-07:00

Hier een korte inpressie van ons bezoek aan een muziek, dans en acrobatiek voorstelling in UB.
De show was wel een beetje aangepast voor de toeristen (korte muziekstukken) maar niettemin leuk om een keer gezien te hebben. Het vinden van de juiste lokatie was ook nog een hele toer. Waar het gebouw zich zou moeten bevinden bevond zich een oprit naar de snelweg met daarnaast een groot ijzeren hekwerk waar niet doorheengekeken kon worden. Uiteindelijk een stukje terug gelopen en bij een ander groot gebouw gevraagt of zij wisten waar de voorstelling zou plaatsvinden. Na wat onderling overleg aan de receptie werden we meegenomen naar de achteruitgang van dat gebouw en via de tuin kwamen we uiteindelijk bij het bewuste gebouw alwaar de voorstelling al 10 minuten van start was gegaan.

Mongolen!!

2008-10-03T00:53:00.000-07:00

We zijn weer terug in Ulaan Bataar, na een fantastische trip van 9 dagen. Door het zuiden en zuidwesten van Mongolië getrokken. Elke dag een uur of 5 in een russische 4-wheel drive en slapen in een ger bij een mongoolse gast familie. Een aardige indruk gekregen van de diversiteit van het mongoolse landschap. Heel veel lege vlaktes, zand, kamelen, schapen, geiten, wilde paarden enz. Veel mooie foto's gemaakt. Voor vertrek samen met de medereizigers inkopen gedaan omdat groentes en water in het zuiden moeilijk te verkrijgen is. We hebben bijna elke dag met het gasstelletje en de pannen die door het hostel waren meegegeven gekookt. De 'wc's waren trouwens ook een hele belevenis. Dat is eigenlijk niet meer dan een gat in de grond met een paar planken eroverheen waarop de voeten geplaatst konden worden( helaas nog geen foto's van gemaakt, bah!!) Als je geluk had was er om dit gat nog een soort hekwerkje geplaatst zodat je enigzins privé je behoefte kon doen. Na 2 dagen weet je niet beter en gaat het alles vanzelf. Het weer was eigenlijk heel goed de afgelopen dagen, overdag zon en een graad of 22 en s'avonds koelde het wel stevig af naar maximaal een graadje of 4. Regen kennen ze hier sowieso niet en de zon schijnt altijd.

Zaten tijdelijk (2 dagen) in een ander hostel omdat ons vorige hostel bij terugkomst gisteren vol bleek. We gaan toch maar niet aan een nieuwe trip beginnen omdat dat qua tijd niet gaat lukken. Zoals jullie al weten is het Visum voor China rondgekomen en gisteren bij terugkomst in UB hebben we ons paspoort met het felbegeerde visum teruggekregen.
Vandaag onze treintickets naar Erlian ( Erleen) plaatsje net over de grens met China gekocht. Tickets voor de directe treinverbinding naar Beijing waren pas weer volgende week vrijdag beschikbaar! dus gaan we nu maandagavond 20:00 richting de Chinese grens waar we dinsdagmorgen om ongeveer 6:00 aankomen. Vanuit hier nemen we of de slaapbus naar Beijing of maken we onze Trans-Mongolië trip echt af per trein.

Ground control to Major Tom

2008-10-03T00:06:00.000-07:00

Mongolie

2008-09-21T02:32:00.000-07:00

Inmiddels in Mongolië beland, Ulaan Bataar. Morgen gaan we proberen ons visum voor China te bemachtigen. Daarna voor 2 weken een trip geregeld met een paar hele leuke mensen ( 2 belgen uit Antwerpen, 1 Canadees en een zweed) die we in de trein vanuit Irkutsk naar Ulaan Bataar hebben ontmoet. We zitten allemaal in hetzelfde hostel " UB Guesthouse" Over 2 weken dus pas weer een update. Voor nu Houdoe en bedankt!!

Olkhon Island, Khuzhir

2008-09-21T01:57:00.000-07:00

Op weg naar Olkhon Island kwamen we Peppie (van Kokki) tegen. Onze held uit lang vervlogen tijden werd hier geïnterviewd door de lokale tv naar aanleiding van de kapotte veerboot richting O. Island. hierdoor zijn we uiteindelijk 4 uur later dan gepland op het eiland aangekomen.

Ons onderkomen op O. Island
Foto van het landschap tijdens onze trip naar het noordelijkste punt van het eiland.
Onze chauffeur bereid de heerlijke lunch, vissoep!! speciaal op Linda's verzoek.mmmmm.. zegt Linda!! Mooie Russische 4wheel drive.
De hoofdstraat in Khuzhir.

De ochtend van vertrek voor Nikita's, ons Hostel.

Irkutsk

2008-09-21T01:20:00.000-07:00

Irkutsk was een leuke stad. Veel oude houten huizen en deze stad was de helft kleiner dan de vorige steden. Na een treinreis van 55 uur dwars door de Siberische steppe en toendra's kwamen we s'nachts om 3 uur aan, en na een paar uur op het station te hebben gezeten samen met een Franse jongen die we in de trein hadden ontmoet hebben we samen een leuk hostel gevonden met een zeer behulpzame, mooie Russische jongedame, Anastasia genaamd. Irkutsk was voor ons tevens de uitvalsbasis voor onze trip naar Olkhon Island, een eiland in het grote Baikal meer.
zoals gewoonlijk ook hier weer de stad met de benen wagen verkend. Een gigantische markt bezocht en lekker pizza gegeten in een Engelse pub! Heel fout maar een uitkomst voor Linda want een restaurant waar ze een vegetarische maaltijd serveren zijn eigenlijk niet te vinden. Daarom hebben we vooral lekker zelf onze maaltijden in het hostel bereid. Je moet je aanpassen aan de omstandigheden.

Typische straat in Irkutsk.

Hee, ook Amsterdam is bekend in Irkutsk.

Yekaterinburg

2008-09-21T01:02:00.001-07:00

Eigenlijk was Yekaterinburg niet wat we ons ervan hadden voorgesteld. Dit is dus hoe een gemiddelde grote stad er in Rusland uitziet; vies, stinkend, veel beton en reclameborden. Maar dat hebben we dan ook een keer meegemaakt, het hoeft niet alleen musea en mooie gebouwen te zijn natuurlijk. Ook ons hotel was belachelijk duur en was duidelijk niet meer schoongemaakt sinds de val van de Sovjet-Unie. Ook de douches waren geheel in stijl: apart betalen voor een gezamelijke douche! in de krochten van dit sovjet gedrocht. Vier douches op een rij met alleen een houten wandje als scheiding, en voor ons een grote spiegel aan de muur zodat we konden zien hoe onze buurman zijn kloten stond te schrobben. Gelukkig voor ons waren we op dat moment maar met z'n twee. Daarna naar het ontbijt op de 6e verdieping met een lift uit 1910, heel gammel! Het ontbijt bestond uit Russisch slootwater (soep?), worst, soort spaghetti en brood, maar gelukkig voor ons ook koffie, boter en jam.
Die dag proviant gekocht voor onze treinreis van 2 dagen richting Irkutsk die s'avonds zou vertrekken.

Trein naar Yekaterinburg

2008-09-21T00:46:00.000-07:00

Omdat we niet de meest directe verbinding richting Irkutsk hadden gekozen en eigenlijk een meerzuidelijke route hebben genomen kwamen we weinig toeristen op dit deel van onze trip tegen. We hebben s'avonds nog genoten van een lekker koud biertje in de fantastische restauratie coupe. Die avond nog een leuke Russische jongen ontmoet die redelijk Duits sprak. Hij vroeg of we een biertje of wodka wilden en zo zaten we 5 minuten later met een biertje en een hele gebraden kip gezellig in onze coupe. Helaas was de pret van korte duur omdat een nieuwe medereiziger de coupe betrad en direct wilde gaan slapen. Wel hebben we de volgende morgen van dezelfde jongen nog een lift gekregen naar ons hotel.

Kazan

2008-09-21T00:31:00.000-07:00

Kazan was onze 2e stop in Rusland. Zaterdag 6 Sept. kwamen we vroeg in de ochtend aan en meteen opzoek gegaan naar hotel Fatima, een leuk hotel meteen onder aan het kremlin, ja dat hebben ze ook in deze stad. Kazan was erg rustig en klein vergeleken met Moskou waardoor we na een dag al weer de trein hebben genomen naar onze volgende bestemming. Leuke onderneming om zelf onze treinkaartjes te kopen op het lokale station. Allereerst moesten we het juiste loket zien te vinden. Na veel 'njet' en rare blikken bleken

de kaartjes in een naastgelegen gebouw verkocht te worden. We waren wel zo slim geweest om de dame van het hotel een briefje in het Russisch te laten schrijven waarop vermeld stond dat we 2 kaartjes naar Yekaterinburg wilden kopen. Dat werkte perfect.

Moskou

2008-09-21T00:05:00.000-07:00

Eindelijk daar zijn ze dan, de volgende foto's van onze reis. Jullie hebben even moeten wachten maar daar gaan we dan.
Natuurlijk een mooi plaatje van de St. Basil's church op het Rode Plein. Dinsdag 2 Sept. '08 aangekomen in de hoofdstad van Rusland. Een leuk hostel gevonden waar we onze spullen hebben gedropt om vervolgens meteen de stad te gaan verkennen. De teleurstelling was echter groot toen bleek dat het Rode Plein niet toegankelijk was omdat de tribunes e.d. opgebouwd moesten worden voor de Dag van Moskou een paar dagen later. Alleen dus de buitenkant van het plein en het Kremlin kunnen bekijken. We moeten dus nog een keertje terug naar deze stad. Zoals gewoonlijk heel veel gewandeld door de stad maar natuurlijk ook veel met de metro gereisd. In het hostel leuke mensen ontmoet. Vrijdag 5 september zijn we s'avonds met de nacht trein richting Kazan vertrokken.

Riga

2008-09-01T11:19:00.000-07:00

Nog even een vogelvlucht foto van Riga.

Dagje ballen met de jongens!!!

2008-09-01T09:51:00.000-07:00

Ben even gestopt om een foto te nemen maar het was echt een lekker potje volleyballen met mijn nieuwe Letse vrienden.
Linda kon het ook goed vinden, vooral met de blonde meid rechts op de foto te zien. Dit is dus hoe de Letse jongens sporten op het strand van Dubulti. Deze week verder nog naar Riga geweest, lekker gegeten met Ivette en Dimitri, drankje drinken, filmpje kijken enz.
Kortom, een goed en relaxed begin van onze reis. Heel erg bedankt mijn ' Letse Sletjes' voor het warme onthaal en we hadden geen betere plek kunnen uitzoeken om ons avontuur te beginnen. Kussies... Geert & Linda.

Morgen vliegen we naar Moskou. Het volgende berichtje ontvangen jullie dus vanuit Rusland.

Liefs Geert en Linda.

De Koe

2008-08-26T11:32:00.000-07:00

Amsterdam

2008-07-28T14:57:00.000-07:00