Eenmaal in Varanasi al snel een leuk hostel gevonden vlakbij de Ganges waar we 3 nachten zijn gebleven. Boven het Guesthouse was een restaurant vanwaar we uitkeken over de Ganges en het
Manikarnika Ghat. Dit is de grootste crematieplek voor Hindu’s in Varanasi. Beetje dubbel als je dan zit te eten. Gelukkig geen bbq, ha,ha… Varanasi is dan ook wel een van de bijzonderste plekken op deze aardkloot waar wij als toeristen/reizigers getuige mogen zijn van eeuwenoude Indiase gebruiken en cultuur; het verbranden van overledenen aan de rand van de Ganges, de heilige rivier in India. Mensen komen van ver om hun dierbaren naar Varanasi te brengen en te cremeren om vervolgens hun as uit te strooien in de Ganges. De families die hun dierbaren naar één van de Ghats brengen om het te cremeren moeten eerst door de smalle steegjes van Varanasi lopen om de Ganges te bereiken. Helaas mag je hier niet fotograferen wat voor mij natuurlijk erg jammer was. Het zou erg interessant geweest zijn dit allemaal te registreren. Het is een echte handel dat cremeren en de eigenaar van de
Manikarnika Ghat is dan ook
stinkend rijk omdat de mensen erg veel moeten betalen om hun dierbaren op deze plek te laten cremeren. Eerst moeten ze hout kopen dat zorgvuldig wordt gewogen en vervolgens duurt het gemiddeld 3 uur voordat een lichaam helemaal verbrand is en dat 24 uur per dag! We hebben even staan kijken en er branden gewoon zo’n 8 lichamen in 1 keer. Wel ieder hun eigen plekje. Even met een stok de persoon omdraaien want het moet niet te lang duren want dan moet je extra betalen!! Het was geen naar gezicht, maar juist een heel natuurlijk proces.
De smalle steegjes
Galis lopen door het oude gedeelte van de stad waar ons Guesthouse stond. Een doolhof & voor het eerst deze reis dat we zo nu en dan half verdwaald door deze drukke en smalle steegjes liepen. Er bevind zich geen verkeer alleen motors toeteren regelmatig voorbij. Overal zijn kleine eetstalletjes en winkeltjes waar je water, wc-papier en allerlei prullaria kunt kopen. De koeien zie je overal incl. hun uitwerpselen en je moet goed opletten dat je niet in een verse vlaai gaat staan, bah, stront tussen de tenen!! Afval op straat, intense geuren & kleuren bepalen hier het straatbeeld evenals de velen straathonden die je overal ziet liggen. Regelmatig komt er een familie zingend en biddend voorbij om 1 van hun dierbaren naar de Ganges te dragen ingepakt in stof en als er geen geld is folie op een brancard van Bamboe. Dit speelt zich allemaal af in deze smalle Galis waar er links wordt gekookt en rechts weer iemand naar de Ganges wordt gedragen.
Nog een boottocht gemaakt en bij een opening van een festival beland. Met een hele mooie ceremonie werd dit festival geopend. Verder veel uitleg over de crematies en de mensen die niet gecremeerd mogen worden en die ze verzwaard in de Ganges laten zakken. Meestal vanuit een bootje overboord gegooid. Het zijn o.a. vrouwen die zwanger zijn en mensen die gebeten zijn door een Cobra die niet gecremeerd mogen worden.
Het is de stad van leven & dood waar duizenden mensen zich iedere dag wassen, zwemmen en de plek waar 24 uur per dag mensen worden gecremeerd. Het water van de Ganges is dan ook erg vervuild. 30 rioleringen komen hier uit in de Ganges, dode mensen, waterbuffels enz. en dan toch lekker badderen en zelfs drinken uit deze vreselijk vervuilde rivier. Onze bootgids demonstreerde even dat hij is opgegroeid in Varanasi en het water voor hem heilig is en hij het gewoon kan drinken, aj,aj.. hij nam een slok. Ik denk dat wij overlijden als we dit doen.
Nog een wandeling gemaakt door Varanasi en s’ávonds de nachttrein naar Delhi gepakt. Het openbaar vervoer is erg goed geregeld en de trein naar Delhi was dan ook prima. 19:30 de trein en zo’n 15 uur later kwamen we in Old Delhi aan.
Maandag 6 april om 16:20 geland en Cas zou ons ophalen. Eenmaal buiten staat bijna heel de familie daar, verrassing!! Cas, Therese en Lonneke, mijn pa & ma, Peter en Conny, Marcel, Eva met Myrthe en Toon die allemaal heeeel erg gegroeid zijn ( nichtjes en neefje dan he?!) in die 7 en een halve maand dat we zijn weggeweest. Echt heel erg leuk zo’n warm onthaal. Ze waren vlak voor dat wij er waren nog aangesproken door het tv programma Hello Goodbye maar we waren er te snel om ons nog te filmen. Cas heeft nog wel een foto gemaakt van de presentator van het programma, Joris Linssen samen met Lonneke, dochter van Boukje (zus Geert) zie foto. Met z’n allen nog wat gedronken en daarna naar Helmond gereden waar we nu een paar weken logeren totdat we 1 mei weer in ons appartement kunnen. 
